میدونم پیام دادن نوبتی نیست،ولی خب باید مطمئن بشم تو هم دلت میخواد با من حرف بزنی یا نه؛
گاهی یه حرفایی رو نمیشه زد
یه اشکایی رو نمیشه ریخت
مثل جایی که هوشنگ ابتهاج میگه :
سالها ناگفته ماند این شرح درد،سالها!
از این به بعد
بجای شب بخیر به دلبر بگید:
گر تورا در شب رها کنم
تَمامِ وجودَم تا صُبح با توست:)!
بهترین کاپل؟
اونایی که سواد رابطه دارن،میدونن پیچیدهترین گرهها با یه چیز باز میشه:"حرف زدن"
اونجا که جمال ثریا میگه :
«غمگینت خواهند کرد بسیار هم غمگین
آن زمان است که مرا بهخاطر خواهی آورد.»
اونجا که لیلا مقربی میگه :
«کاش بعضیها غریبه می ماندند؛
آشنا که می شوند چقدر غریبت می کنند.»