این موضوع اگر از طرف ولی جامعه رسیده و بیان شده باشد چون و چرایی ندارد ولی...

تابعیت محض به حدی که مانند مرده ایی باشیم که در گوشش بهش میگن اسمع افهم یا فلان بن فلان و هرچی به ما گفتن همون رو عمل کنیم... خب این درست نیست. فرق انسان حی و زنده با میت و مرده چیه؟

بله در خیمه ی علی صدای صلح می رسد ولی آیا علی ملت کور و کر میخواهد؟

پس بصیرت چه می شود؟

ما به صورت کلی تابعیم ولی... باید بدانیم که نمی شود بصیرت را کنار گذاشته و بگوییم هرچه دیپلمات ها و دولت مردان و سپاه و ارتش و... تصمیم میگیرند همان است

خب تویی که اسم خودت را یار ولی میگذاری از خودت فهم و درکی نداری؟

امروز آیت الله سید مجتبی خامنه ایی، امام این مردم باید بداند که مردم در حمایت از او هستند و نه در حمایت از کسانی که به جای ولی جامعه تصمیم میگیرند

مگر حسن بن علی (ع) صلح نکرد؟ پس چرا ما لشگریان اورا نفرین میکنیم؟

چون تصمیم خود ولی جامعه بر صلح و مذاکره نبود... این لشگریان به ظاهر تابعی بودند که پشت ولی شان نایستادند که به او بفهمانند اگر بخواهی بجنگی ما هستیم... بلکه گفتند اگر صلح کنی ما مطیع تو اییم.. این دو مقوله بسیار فرق می کند

خلاصه ما هم چندانی نمیدانیم... فقط در سطح خودمان به این نتیجه رسیدیم که الآن مردم باید خودشان بفهمند چه چیز درست است و چه جیز اشتباه نباید منتظر ولی جامعه باشند که چه می گوید... باید از خودشان بصیرت و فهمی که رهبر و ولی جامعه دارد را نشان دهند...

جام زهر را کوچک نشمارید