همه چیز تموم میشه ولی خاطرات هرگز .

_

نیسـت انصاف تـو در گـرمـی قلبـم باشـی مـن بـی چــاره گـرفـتار یـخ هجــرانـت .

+خسته ام اما هنوز آهسته در راه توام من همان شعر غم انگیز شبانگاه توام… ‌ .

نقاش غزل تا به چشمان تو پرداخت دیوانه شد از طرز نگاهت قلم انداخت .

آری آن روز چو می‌رفت کسی داشتم آمدنش را باور من نمی‌دانستم ؛ معنی هرگز را تو چرا باز نگشتی دیگر آه ای واژه ی شوم خو نکردست دلم با تو هنوز من پس از این همه سال چشم دارم در راه که بیایند عزیزانم «من نمی‌دانستم معنی هرگز را...» .

نبضِ شعرم کند شد ، وقتی در آن نامت نبود گر نباشی شعر من ، تا انتها غم می‌شود .

نوایی نو ارمغانی از کلاس ادبیات امروز .

_