دلم واقعا برایِ خودم می‌سوزه.

در وصف حال این شب های من.. همه رو راضی نگه می‌داشتم ولی، کی‌من رو راضی کنه؟! #کمی‌من

من؟ من سال‌هاست یاد گرفته‌ام تنها از میان روزها عبور کنم بی‌آنکه کسی نگران دیر کردنم باشد یا چشم‌انتظار خبری از من بماند. غیابم زندگی کسی را به هم نمی‌ریزد و بودنم چراغی را روشن نمی‌کند. من آزادی تلخی دارم، می‌آیم و می‌روم، بی‌آنکه ردی بر روزگار کسی بگذارم. و این، هم سبک‌ترین حس دنیاست و هم غمگین‌ترین..:)