وضعیت نوار غربی کشور 😁

#پوستر وقت شکار موش ها 🔴 نیویورک تایمز به نقل از مقامات آمریکایی: سرنوشت خدمه جنگنده‌ای که در ایران سقوط کرد «نامشخص» است. 🇮🇷پیروز میدان، ایران ✍🏻@alirezausef

در خیابان الان با یک لُر عزیزی همصحبت هستم. اطمینان داد که: «نگران نباش. اگه به عشایر ماست تا صبح براتون 5 تا خلبان پیدا می‌کنن.» 😂

برای لحظاتی به طور خودجوش این شعار فراگیر شد و مردم از ته دل فریاد زدند: دیپلماتِ بی‌ریشه! تنگه رها نمیشه!

✍️ همیشه سعید حدادیان رو دوست داشتم. حتی از نوجوانی که کمتر شناخته شده بود. قبل از دوره اینترنت. نه فقط به خاطر مداح بودنش، بلکه به خاطر رزمنده و جانباز بودنش یه نوار کاست دعای کمیل از ایشون داشتم که کلمه به کلمه‌اش رو حفظ بودم از بس گوش داده بودمش 😅 یه بار با خانواده می‌رفتیم مشهد، تصادفی دیدمش و کلی ذوق کردم. ایشون هم انتظار نداشت که اینقدر شناخته شده باشه خیلی با محبت برخورد کرد با من. بهش گفتم یه توصیه به من بکنین لطفا. گفت: «فقط یه چیز داشته باش موفقیتت رو من تضمین می‌کنم. تقوا داشته باش. همین! مخصوصا وقتی می‌بینی بقیه ندارن.» فیلم گفتن ایشون هم موجوده به شکل نوار ویدیویی 😄 #جنگ_رمضان

سهم شما ۳ تا وارسال به ۱۰ نفر یاعلی برای پیروزی جبهه مقاومت

شعار پر شور مردم علیه «ظُمبُل ظانگِلوویچ» در خیابان 😏

✍️ بررسی منصفانۀ آنچه دکتر ظریف گفت. احساس و عواطف و غیرت ملت ما در پاسخ به مقالۀ دکتر ظریف در فارن افرز که مشخص است. کسانی که ایشان را به وکیل‌مدافعِ امریکا بودن متهم می‌کنند مؤیدهای نیرومندی دارند؛ مثل اینکه، «این چگونه تحلیلی از پایان‌بندی جنگ است که در کل مقاله حتی یکبار هم اشاره به ترور رهبر ایران و اینکه تکلیف پاسخ آن چه می‌شود نکرده است؟» اما گذشته از این بدیهیات، حتی از نظر فنی هم نباید به هیچ عنوان از اظهارات دکتر ظریف متعجب شد. چرا؟ ضرب المثل معروف انگلیسی هست که: «اگر چکش باشی، تمام دنیا را میخ می‌بینی.» حکایت امریکاست. از آنجا که تنها زبانی که می‌داند راهزنی است، همۀ دنیا را قربانی می‌بیند. عکس این ضرب المثل هم درباره تفکر دکتر ظریف صادق است. وقتی میخ باشی در هر مذاکره‌ای دنبال چکش می‌گردی که توی سرت بزند. وقتی مکتب تو مذاکره از طریق مذاکره است راهی جز دادن نداری، حتی وقتی که در جایگاه گرفتنی. دکتر ظریف در طول این 25 سال بارها گفته است که «اعتقادی به سیاستِ رئال ندارم». یعنی در تعریف ایشان سیاست صرفا بر مبنای یک سری قوانین مکتوب بین‌المللی گذارده می‌شود. این موضِع رسمی و ثابت ایشان بوده است. این یعنی میدان در محاسبات ایشان اصلا لحاظ نمی‌شود. این یعنی اگر دشمن گفت: «صلح از طریق قدرت» خیلی حرف بدی زده و باید او را بیاوریم سر میز مذاکره، و قوانین را برایش شرح دهیم تا به بدی کاری که کرده پی ببرد. اما در دنیایی که رئال‌ترین دوران خودش را تجربه می‌کند و کارایی یک سرویس بهداشتی عمومی از سازمان ملل بیشتر است، این نگاهِ مکتب ظریف، زنگ‌زده، پوسیده و نشر آن در جامعه سمّ مهلک است. سال‌ها قبل در قسمتی از سریال «این چند نفر (هژیرها)»، 2 شاهزاده می‌خواستند همدیگر را به قتل برسانند تا یکی از آن‌ها پادشاه شود و به همین خاطر برای هم چای مسموم ریخته بودند. یکی از برادرها به دیگری گفت: «ببین تو دیگه خیلی نامردی. چون من توی چای تو سم ریختم، ولی تو یادت رفته توی سمّ من چایی بریزی!» این حکایت امریکای امروز است. دیگر حتی لازم نمی‌بیند سم خود را در پوششی از مناسبات قانونی به خورد دنیا دهد. البته رویکرد تغییر نکرده و امریکا همیشه همین بوده؛ فقط الان پرده برداشته شده است. ذهن انسان عبرت‌پذیر ناخودآگاه به ماجرای 3 دهه گذشته باز می‌گردد که چقدر کوکانه بوده این نگاه «بچۀ قانون‌حفظ‌کُنِ کلاس» وقتی که طرف مقابل به قانون جنگل معتقد است. چه عمری و چه روزهایی مردم از مروجین این مکتبِ غیر میدانی طلب دارند. اما خوشبختانه امروز مردم بیدار و در صحنه‌اند. آن ساده‌لوحی‌ها را لولو برده است. مطالبی مثل مقالۀ جدید دکتر ظریف تنها خاصیتی که دارد این است که مردم بیشتر پی می‌برند که این مسئولین در زمان تصدی مصدر وزارت، چه فجایعی را رقم زده‌اند. #جنگ_رمضان