هوالحی
شروع محاق ماه شریف ربیع الاول ۱۴۴۷هجری از فردا شب ....محاق ماه به دو روز آخر ماه قمر ی گفته میشود که نور قمر دیده نشود...وشرایط آن مانند قمر در عقرب است
@ALTAFHIM
خیلی از دوستان پرسیدند که استادی رو معرفی کنید که در شیراز آموزش حضوری مزاج شناسی و حجامت و فصد و زالو درمانی و بادکش داشته باشند، به نظر بنده آقای حجامت بسیار متبحر و باتجربه در آموزش هستند.
کانالشون رو میذارم که برای ثبت نام راهنماییتون میکنن:
https://eitaa.com/joinchat/3704684547C4e70265b2b
35.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
انیمیشن و فیزیک: سفر به داخل سیاهچاله
در این انیمیشن علمی جذاب، سفر کیهانی با استفاده از مفاهیم ریاضی و فیزیک به تصویر کشیده میشود. شخصیت اصلی ویدیو که به صورت یک آدم خطی طراحی شده، از دنیای آشنا بیرون میآید و وارد سفر میانستارهای و حتی بینکهکشانی میشود. در این مسیر، او به کاوش در عمق سیاهچاله میپردازد و با استفاده از فرضیات علمی، تصویری از آنچه در داخل این اجرام اسرارآمیز میگذرد، ارائه میدهد.
🌖
7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔸چرا ساینتیستهایی مثل هاوکینگ و لاورنس کراوس و تایسون با فلسفه مخالفت میکنند ولی خودشان فلسفه ورزی میکنند؟
🔸 چرا لاورنس کراوس، به دیوید آلبرت توهین کرده بود و او را فیلسوف احمق نامید؟
🔸 چرا علمگراها از نقادی فلسفی نظریاتِ ساینتیستها بر اساس فلسفه ی علم و فلسفه فیزیک و فلسفه ریاضیات عصبانی میشوند؟
🔹قبل از اینکه به نحو تخصصی به فلسفه ی علم و نقد علمگرایی ورود کنم، چندین سال در زمینه ی نقد یکی از فرقه های مذهبی کار میکردم.
🔹 بعد از کار در معدن، احتمالا سختترین کار، گفتگو با مردمِ عوامِ بیسوادی است که با تعصبِ شدید، از یک مذهب و فرقه، طرفداری میکنند و توانایی دفاع منطقی و عقلانی از مذهبشون هم ندارند!!
🔹 یکی از دردناکترین مواضعِ گفتگو با افرادِ بیسوادِ متعصب این است که وقتی کلی استدلال و دلیل عقلانی و قابل فهم برایش می آورید، او بزرگانِ فرقه و قبیله را نام میبرد و میگوید: یعنی تو از همه ی این آدمها بهتر میفهمی؟!! یعنی همه ی این دانشمندها و علما اشتباه میکنند و فقط تو میفهمی؟!!
🔹 و باز هنگامی که به او میگویی که فهمِ من را رها کن؛ و به فهمِ خودت اعتماد کن! آیا عقلِ خود تو صحتِ استدلالِ عقلانی که به تو گفتم را درک نمیکند؟ جواب میدهد که من هم یکی هستم مثل تو!! شاید من هم نمیفهمم. چطور ممکن است که این همه عالم و دانشمند و ساینتیست الیت و فیلسوف چنین چیزی را نفهمند و من و تو بفهمیم😭
🔹 در قبالِ این منطقِ عامیانه، هیچ استدلالی نمیتواند تاب بیاورد. کسی که به عقل و درک خودش هم اعتماد ندارد و سرانِ قبایلِ مذهب و فرقه اش برای او تعیینکننده ی باورهای او هستند؛ در همه بحثها نهایتا به همان نتیجه ای میرسد که سران قبایل گفتهاند.
🛑 تذکرِ مهم: متنِ بالا به معنای طردِ مفهوم اعتمادگرایی و رجوع به متخصص و یا به زبانِ شرعی، به معنای نفی تقلید از مرجع دینی نیست. در یادداشتِ بعدی، تفاوتِ این دو مقوله را توضیح داده ام
🔸 اعتماد به علما و متخصصان یک رویه ی عاقلانه و صحیح است اما همین اعتماد میتواند غیرعاقلانه و غلط باشد.
🔸 ما میتوانیم بلکه مجبوریم از متخصصان و دانشمندانمان چیزی بپرسیم و به آنها اعتماد کنیم اما به یک شرطِ مهم؟؟؟؟؟
🔸 اگر این شرطِ مهم را رعایت نکنیم، در این صورت اعتمادِ غلطی را انجام داده ایم و اگر آن شرطِ مهم را رعایت کنیم، در این صورت اعتماد عاقلانه ای را انجام داده ایم.
🔸 زندگی انسانها بر اساس اعتماد می چرخد و چاره ای جز اعتماد به متخصصان و عالمان برای یک فرد عامی وجود ندارد
🔸 نه تنها افرادِ عامی، بلکه حتی متخصصان هم در مواردی که از حوزه ی تخصصِ آنان خارج است هم باید اعتماد کنند اما اعتماد عاقلانه و نه اعتمادِ غیرعاقلانه
🔸یک فیزیکدان برجسته در پزشکی باید به پزشکان اعتماد ورزد و یک پزشک در مکانیکی باید به متخصصانِ فن مکانیکی اعتماد کند اما نه هر اعتمادی
🔸 بنابراین اعتمادها را میتوانیم به دو دسته تقسیم کنیم: اعتمادِ عاقلانه و اعتمادِ غیرعاقلانه
🔸 اعتمادِ غیرعاقلانه از هر کسی صادر شود، بد است و میتواند خطرناک باشد ولو از منِ شیعه یا آن وهابیِ عربستانی و یا آن ملحدِ علمگرا
🔸اگر عقلانیتِ من به من مجوزِ اعتماد به کسی را بدهد، آن اعتماد، عملی عاقلانه خواهد بود و من میتوانم به گفته ی او اعتماد کنم اما در عین حال ثانیه به ثانیه و لحظه به لحظه ی این اعتمادِ من به آن کس هم باید زیر نظرِ عقلانیتِ من مدیریت شود.
🔸 به عبارت دیگر، عقلانیتِ من همیشه حاکم بر اعتمادهای من خواهد بود، هم در ابتدای فرآیند اعتماد و هم در حینِ اعتماد.
🔸 به عبارت ساده تر، هیچگاه و تحت هیچ شرایطی نباید من عقلانیتِ خودم را نادیده بگیریم؛ چه من یک متخصص باشم و چه یک عامی!
🔸 لذا هر لحظه ای که عقلانیت من به من هشدار بدهد که دیگر نمیتوانی به این شخص اعتماد کنی، نباید اعتمادم را ادامه بدهم بلکه باید بر اساس معیار عقلانیت خودم، عمل کنم و متخصصِ دیگری را انتخاب کنم و یا اساسا آستین را بالا بزنم و خودم وارد گود شوم.
🔸 من شخصا با افتخار در مسائل شرعی از مرجع معینی تقلید میکنم و اعتماد منِ شیعه به این مرجع تقلیدِ مطلع و آگاه یک اعتماد عاقلانه بوده است و همچنان عاقلانه هست زیرا من برای این که چرا از فلانی تقلید میکنم، دلیلِ عقلانی دارم و ضمنا طبق حکم شرعی، من در حینِ تقلید از مرجعِ خودم، مترصدِ این نکته هستم که اگر مرجعِ من تخلفِ خلافِ عدالتی را انجام داد، اعتمادم را از وی برگردانم و خودِ همین نظارت، حاکی از آن است که من در رجوعم به این متخصص، به عقلانیت خودم پایبندم و عملکرد فردِ متخصص را زیرِ نظر دارم و چنین نیست که تبعیت من از او کورکورانه باشد.
🔸 بنابراین مسئله ی اعتماد به دیگران که یکی از منابع اصلی کسبِ باورهای انسانها در زندگی روزمره ی آنهاست، نیز باید تحتِ اشرافِ عقلانیت باشد و چنین چیزی اختصاصی به عامی و غیرعامی ندارد و برای همه برقرار است.
🔸 به بیانِ دیگر، تجویزکننده و هدایتکننده ی انسان در همه ی فعالیتهایش، باید عقلانیتِ او باشد بنابراین او هر عملی که میخواهد انجام دهد باید چشمانش به دهانِ عقلانیت باشد. فعالیتِ اعتمادِ به دیگران که یکی از فعالیتهای مهم و پرتکرار انسانهاست نیز از این قاعده مستثنا نیست. آن اعتمادی که عقلانیت بر آن نظارت داشته باشد، اعتمادِ عاقلانه و مجاز است.