بزرگتر ها هم پای کار بودند. سیزدهمین روز از سال یزد_ میدان آزادی (بوستان باغ ملی) #پای_کاریم #برای_ایران #14050113 @anarstory

▫️شبکه الجزیره در واکنش به توییت قالیباف اعلام کرد بیش از 7میلیون نفر آمادگی خود را برای دفاع از مرزهای زمینی ایران اعلام کرده اند. 🔹پویش ملی «جانفدا» در پنج روز میزبان بیش از هفت میلیون نفر شد؛ مردمی که آمادگی خود را برای دفاع مسلحانه از ایران در برابر تهدیدات دشمن ثبت کردند. 🔹این یک پیغام مهم از ملت ایران برای اسرائیل و آمریکاست که ایران جان‌فدا دارد و آنها جرئت نکنند به خاک ایران وارد شوند؛ پس شما هم در این کارزار شریک شوید 🔴اگر شما هم می‌خواهید به جمع «جانفدا برای ایران» بپیوندید: 🔻ارسال عدد ۱ به ۳۰۰۰۱۱۵۵ 🔻یا از طریق آدرس زیر برای ثبت نام اقدام کنند👇👇 ✅ janfadaa.ir

نور برای پاسدارها می‌نویسم. برای آنان که رومیان را به بند کشیده اند در تنگه هرمز. با اجازه خدا والریانس، به زودی جلوی پادشاه ایرانیان حضرت آیت الله سید مجتبی زانو خواهد زد و التماس خواهد کرد. این ترکیب زیبا در همه دیوارهای مجازی حک خواهد شد. #واقفی #ایرانیان #پاسدارها #روم #غلبت_الروم #ارتش_مقتدر #سپاه_افسانه‌ای @ANARSTORY

🔴🔴🔴⚠️⚠️⚠️ اعضای گرامی سلام. دقایقی دیگر، گعده شروع میشود. تا انتهای بحث، تمامی گروه های باغ انار قفل هستند. منتظر حضور و مشارکت شما هستیم. 🌻✨

🔹 وقتی قدرت سخت، سرمایه نرم را از بین می‌برد شکست در اهداف کلان، تخلیه روی پل‌ها 🟡حمله به پل بیلقان یا B1 را می‌توان از چند زاویه تحلیل کرد: 🟡 در سطح نخست، حمله به یک زیرساخت عمرانی را باید به‌عنوان نشانه‌ای از جابجایی میدان نبرد تفسیر کرد. وقتی ایالات متحده در تحقق اهداف کلان خود (اعم از تغییر رژیم یا تغییر رفتار) با مقاومت مؤثر ایران مواجه می‌شود، به سمت اهدافی می‌رود که ارزش نظامی مستقیم ندارند اما بار نمادین دارند. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که قدرت سخت از کارایی استراتژیک فاصله گرفته و به کنشی واکنشی و عصبی تبدیل می‌شود. تخریب زیرساخت نه برای پیروزی، بلکه برای تخلیه فشار ناشی از ناتوانی در تحقق پیروزی است، علی‌الخصوص عصبانیت ناشی تسلط ایران بر تنگه هرمز. 🟡 در سطح دوم، این اقدام را می‌توان در چارچوب حسادت و عقده‌گشایی تحلیل کرد. پیشرفت ایران در شرایط تحریمی، به‌ویژه در اجرای پروژه‌های بزرگ مهندسی، یک نوع شکست گفتمانی برای نظام تحریم‌ها محسوب می‌شود. تحریم‌ها قرار بود ظرفیت تولید، فناوری و زیرساخت را فلج کنند؛ اما وقتی پروژه‌هایی با مقیاس بالا به نتیجه می‌رسند، این روایت فرو می‌ریزد. حمله به چنین پروژه‌ای در این معنا نوعی عقده‌گشایی است؛ تلاشی برای انکار نمادین موفقیتی که قابل انکار واقعی نیست. 🟡 در سطح سوم، باید به مفهوم قدرت نرم ناخواسته توجه کرد. تخریب یک پروژه عمرانی که ماهیت غیرنظامی دارد،‌ در ادبیات بین‌المللی به‌سختی قابل توجیه است و معمولاً به فرسایش مشروعیت مهاجم منجر می‌شود. کنشی که با هدف تضعیف انجام شده، در سطح ادراکی می‌تواند به تقویت گفتمان انقلاب بینجامد. حتی در میان طیف‌هایی که گرایش مثبتی به غرب دارند، چنین اقداماتی شکاف شناختی ایجاد می‌کند و تصویر عقلانیت لیبرال آمریکا را مخدوش می‌سازد. آمریکا با این کنش‌های عصبی، سرمایه نمادین خود را مصرف می‌کند و به‌طور ناخواسته به تولید سرمایه نمادین برای جبهه مقاومت کمک می‌کند. 🟡 در سطح چهارم، اثر این رخداد بر جامعه مهندسی در داخل ایران قابل توجه است. جامعه مهندسی، به‌عنوان یکی از حاملان اصلی توسعه زیرساختی، در چنین شرایطی با یک پیام دوگانه مواجه می‌شود: از یک سو تخریب دستاوردها، و از سوی دیگر تأیید ضمنی اهمیت و اثرگذاری آن‌ها از سوی دشمن. این وضعیت معمولاً به تقویت اعتماد به نفس و احساس غرور منجر می‌شود؛ زیرا حمله، خود به‌نوعی اعتراف به اهمیت دستاورد است. ✅ جمع‌بندی اینکه این اقدام، اگرچه در سطح مادی یک خسارت زیرساختی است، اما در سطوح نمادین، گفتمانی و اجتماعی می‌تواند نتایجی معکوس برای آمریکا تولید کند: از تضعیف مشروعیت بین‌المللی گرفته تا تقویت انسجام و اعتماد به نفس در داخل ایران. ✍ امیر گودرزی 🔹 @Afsaran_ir