داستان آنه غم انگیز بود، آنه خیلی تنها بود، اما...! اون زیبا ترین لبخند رو داشت؛ زیباترین رویاها و خیال پردازی هارو داشت؛ و امید چیزی بود که هیچ وقت از دستش نداد و امید همون دلیلش برای زندگی کردن بود! خانواده ای نداشت ولی میدونست تنها نیست، اون خوشحال بود چون هنوز تصویر خودش رو توی آیینه داشت که بتونه باهاش حرف بزنه، اون هنوز انعکاس صداش رو توی دره ی ارغوانی داشت تا از اتفاقات روزمرش باهاش حرف بزنه...آره همون کیتی موریس و ویولتا دوستای صمیمی آنه! ~•| @ASoothingWhisper |•~

-Just come home..! <I'm waiting for you> →@ASoothingWhisper←

آنه در تاریک و روشن آن روز زمستانی، رقص کنان از میان جاده ی پوشیده از برف به خانه برگشت؛ بر پهنه ی آسمان که بر فراز زمین سفید پوش، به رنگ طلایی و سرخ درآمده بود..نخستین ستاره شبانگاهی چون مروارید درخشان خودنمایی میکرد. صدای جیرینگ جیرینگ زنگوله سورتمه ها در میان تپه های برفی منعکس میشد و چون آهنگی گوش نواز در فضای یخ زده سرد میپیچید، اما آن نوا خوش آهنگ تر از آوایی نبود که در قلب آنه نواخته و بر قلبش جاری میشد..!! -Anne with an E G.N💫 @ASoothingWhisper

-

- زیبایی...!

این ورژنش مخصوص خیال پردازیه...به طوری که میشه توی افکار و خیالات غرق شد و هرگز از اون ارامش بیرون نیومد...)))

حرف نمیزد، اما پیامش را مینواخت و با آوای زیبایش اون پیام رو به گوش تمام مردم اون شهر میرسوند.. دستانش همچنان مینواخت، به گوشه ای خیره بود و پلک نمیزد...آروم چشماش را بست، خوابش نمیبرد، در ارزوی دیدن رویا بود، رویایی زیبا و قشنگ، رویایی پر از حال خوب که دوباره بهش جان ببخشه، تا دوباره عشق رو در وجودش حس کنه و احساس سرزندگی کنه...اره اون دلتنگ این احساسات کوچک و زیبا بود... :)! 🎻🎶🍂 ~°•^→@ASoothingWhisper←^•°~

-Anne with an «E»....