من توی مشهد پیداشدن رو یادگرفتم. پیداشدن بلدی میخواد؛ اینکه یادبگیری چطور پیداشی بدون اینکه گمشدنی وجود داشته بوده باشه بلدی میخواد شاید خیلی عجیب بنظر برسه حرفی که میزنم ولی من بارها پیداشدم. ازنظر منطقی اصلا ممکن نیست و هرپیداشدنی بعد از یه گمشدنی اتفاق میوفته و فقط وقتی این حرف رو درک میکنی که برات اتفاق بیوفته؛ اون لحظه‌ای که با خودت میگی "عه اینجا جایی بود که باید میبودم!" بدون اینکه جای قبلی غلط بوده باشه یاهرچی نمیدونم چطور باید بگمش ولی این بازار اولین جایی بود که من پیداشدن رو یادگرفتم چنسال پیش و درحالی که باترس و لرز دوتا دختر ۱۶_۱۷ ساله تنها و درحالی که بازار سوت و کور بود و خبری از چراغونی نبود... ... من اونسال پیداشدنو یادگرفتم و حالا هردفعه که به حرم برمیگردم دوباره این اتفاق میوفته.

اما سحر صحن قدس>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

_میبینین همش سیاهه لابد برا محرم مشکی پوشیده + خب چون کلاغه!.

زن امیدوارم بین دعاهات منو یادت نرفته باشه😭

تو قدس و رواق امام خمینی و گوشه گوشه‌ی حرم به یادت بودم خانوم خانوما :)🤌🏻

به یاد همتون:)))))))✨

_به ارور نگاه کن مغزت سقف میده!

😭😭😭😭😭😭💙

دل کندن سخته وقتی ندونی دفعه‌ی بعد کی ممکنه نسیبت بشه که دوباره برگردی و بشینی توی این نقطه و به یذره طلایی گنبدش نگاه کنی. آدمای زیادی رو پیدانمیکنی که به نیت صحن قدس قدم بردارن و این دقیقا همون چیزیه که هرسری منو میکشونه این‌سمتی. انگار یه گمشده‌ای اینجاست.

این چرخه میتونست ادامه پیداکنه اگه بجای ساعت ۱۲ یه ساعت زودتر متوجه میشدم کفشم دفعه‌ی آخرشه.

به قول مامان، درستش اینه: گر از روی حکمت ببندد دری ز رحمت گشاید در بهتری. #م_م

برای جاده های طولانی زیادی بی حوصله‌ام و برای سفر هوایی زیادی بی پول