و چقدر آدما تغییر میکنن.

حس میکنم این زندگی رو قبلا زندگی کردم.

ادما بزرگ میشن و رنگاشونو از دست میدن. بزرگ میشن و سیاه سفید. بزرگ میشن و میمیرن. و تو اگر بزرگ بشی و زنده و رنگی باشی عجیبه! تو اگر سعی کنی به حیاتت ادامه بدی عجیبه. تو اگه همچنان درحال طرح زدن روی خودت باشی عجیبه. و این خودش چقدرررررررر عجیبه :).

و نور در نور*

به تو مانوسم و یکدم ز تو مایوس نگردم چه به عرشم بکشانی چه به خاکم بنشانی.

واقعا ناراحت میشم کیفیت عکسام میان پایین.

وقتی دوتا سسدست باهم حرف میزنن: (سه ساعته دارم پاره میشم از خنده)

تمام عمرم در آرزوی رفتن از اهواز بودم و حالا که به راحتی میتونم امتناع میکنم.

نمیدونم اینکه مردم فکرکنن نتونستم بدتره یا اینکه فکرکنن میتونستم و نخواستم.

بنظرم اینکه می‌تونستی و نخواستی اتفاقا خفن هم هست یعنی حق انتخاب داشتی و گزینه هات زیاد بود و تو مورد علاقه خودتو انتخاب کردی 🤌

میدونی حس میکنم هرکدومو انتخاب کنم بازم نهایتا احساس حماقت خواهم کرد