eitaa logo
🛠 آچار ؛ آقای اقتصاد انقلاب اسلامی 🇮🇷
900 دنبال‌کننده
2.2هزار عکس
1.7هزار ویدیو
80 فایل
🛠 آچــــــــــــــــار 🇮🇷 «آ»قای «ا»قتصاد «ا»نقلاب «ا»سلامی گاه‌نوشته‌هایِ فرزندِ کوچکِ آقایِ انقلابِ اسلامی با اینکه مطالب درخوری ندارم اما هرگونه نشر و استفاده از مطالب کانال از شیر مادر حلال‌تر است و نیازی به ذکر منبع ندارد ارتباط: @MHAKhavanB
مشاهده در ایتا
دانلود
🔴 بنزین و قصه زندگی صد ساله ما قسمت سوم: عهد انقلاب با نفت؛ استقلال و عدالت ✏️حسین مهدیزاده در قسمت قبل گفتم که اولین عهد بزرگ ما با نفت، عهدی بود که ذیل استعمار بریتانیایی بسته شد و در آن ما نفت خام می‌فروختیم و در مقابل، دستمزد، رفاه و کالاها در زندگی مصرفی می‌گرفتیم. آبادان، تصویر بسیار خوبی از این عهد بود؛ شهری که رؤیای اعلای زندگی کارگری در یک اقتصاد خام فروش و مصرف کننده سبک زندگی وارداتی را برای ما محقق کرد! اما این عهد برای ایرانِ ۳۶ میلیونی دهه ۵۰ دیگر کافی نبود و همین رویا، به ضد خودش تبدیل شد. اولین جنبش های کارگری منتهی به انقلاب اسلامی از همین آبادان ها شروع شد! چرا که اندازه ایران مثل یک شیخ‌نشین کوچک با چند صد هزار یا چند میلیون شهروند نبود که بتواند با فروش نفت خام، برای جمعیت محدود خود یک سطح بالای مصرف ایجاد کند. ایران یک ملت بزرگ بود؛ با جغرافیایی بزرگ، جمعیتی بزرگ و البته رؤیایی بزرگ‌تر. انقلاب اسلامی، به‌نوعی عهد قبلی را به هم زد و متضمن عهد تازه‌ای بین نفت و مردم ایران شد که دو کلمه، ستون اصلی این عهد جدید بودند: استقلال و عدالت. استقلال یعنی قرار نبود ایران ریشه فروشی کند و بزرگ کالاهای ساخته‌شده با ارزش غربی را بخرد. پس باید جایگاه ایران در زنجیره ارزش جهانی تغییر می کرد. یعنی اگر نفت داریم، حاضر نیستیم خام بفروشیم. اگر معدن داریم، سنگ معدن صادر نکنیم. اگر نیروی انسانی داریم، فقط نیروی کار ارزان خام فروشی نباشیم. بلکه همه اینها را در فناوری ضرب کنیم و به محصولات یک درخت اقتصاد تبدیل کنیم. استقلال در این معنا یعنی از پایین‌ترین شاخه درخت اقتصاد جهانی، آرام‌آرام خودمان را به شاخه‌های بالاتر برسانیم، بدون اینکه ظلم کنیم و استقلال دیگران را به گروگان بگیریم! قرار نبود ایران از جهان جدا شود. قرار بود در جهان، جایگاه در شان ایران پیدا کند. اینجا بود که استقلال با عدالت به هم می‌رسید. چون قرار نبود این پیشرفت فقط برای یک طبقه محدود باشد. انقلاب اسلامی در قانون اساسی، خصوصاً در اصل ۴۳، برای اقتصاد کشور وظیفه‌ای بسیار فراتر از تأمین صرف رشد اقتصادی تعریف کرد؛ تأمین نیازهای اساسی مردم، مسکن، خوراک، پوشاک، بهداشت، درمان، آموزش و امکان کار و اشتغال، به شکلی که انسان بتواند با حفظ کرامت خود زندگی کند. پس عهد جدیدی بین ما و نفت باید شکل می گرفت. ایران می خواست مستقل تر و عادلانه تر اداره شود تا زندگی مردم از جنک زندگی با کرامت تر باشد و نفت بخاطر جایگاه مهمی که در اقتصاد سیاسی جهانی داشت باید نقش تسهیل کننده این رویای جدید را ایفا می کرد و این با عهد قبلی ما با نفت تفاوت اساسی داشت! در عهد قبلی ما دنیا را هتلی می دیدیم که نفت قدرت خرید اتاقهای آن است! حالا البته ممکن است به اندازه جمعیت ایران قدرت نداشته باشد، اما به هر حال اندازه ای هست که یک درصدی از جامعه را به هتل بنفرستد! اما در عهد جدید، دنیا یک کوه است که باید از آن بالا رفت و ما نفت را پله می کردیم و از ساختن و ایجاد کردن اتفاقات بزرگ جدید برای بشر لذت می بردیم! جنگ و تحریم اما بین ما و عهد جدیدمان با نفت فاصله انداخت! اولویت «پیشرفت» موقتاً زیر سایه «بقا» رفت. کشوری که می‌خواست توسعه پیدا کند، ناگهان مجبور شد از تمامیت ارضی خودش دفاع کند. کشوری که می‌خواست فناوری و صنعت بسازد، باید مهمات و تجهیزات جنگی تولید می‌کرد. کشوری که می‌خواست با نفت آینده را بسازد، باید آن را صرف امنیت و جنگ امروز می کرد! البته حتی در همین دوره هم ایران دست از ساختن برنداشت. موشک، صنایع دفاعی، مهندسی، پزشکی، دانشگاه، فناوری و ده‌ها حوزه دیگر به تدریج رشد کردند. یعنی در همان شرایطی که کشور باید از خودش دفاع می‌کرد، بخش‌هایی از جامعه یاد گرفتند که اگر چیزی را به ما نمی‌فروشند، باید خودمان بسازیم. اما این قصه کل اقتصاد ایران نشد! ما باید همزمان با جنگ، یک زیست‌بوم بزرگ تولید و نوآوری می‌ساختیم؛ زیست‌بومی که در آن هیچ ماده خامی از زیر دست انسان نوآور و عاشق کار و تولید در نمی رفت. نفت باید وارد پتروشیمی های با ارزش می شد و از آنجا به صنایع پایین‌دستی می‌رسید و از صنایع پایین‌دستی به محصول نهایی! دانشگاه باید فناوری تولید می‌کرد. فناوری باید وارد کار و زندگی می ساخت و کار محصول نهایی. محصول نهایی باید وارد بازار جهانی می‌شد و نظام تجارت ایران، از این طریق رنگ و بوی انقلاب ایران را جهانی می کرد. ما امروز باید بعد از نیم قرن از انقلاب 57 به نقطه ای می رسیدیم که به جای این که بپرسیم «با پولی که داریم چه چیزی می‌توانیم بخرم؟»، باید به این سؤال جواب می دادیم که «چه چیزی می‌توانم بسازم که مواد خام را به کالایی تبدیل کند که از جنس نگاه عادلانه تر و کریمانه تر انقلاب اسلامی باشد و دیگران هم حاضر باشند برایش پول بدهند؟» 🆔 @social_theory
🔴 بنزین و قصه زندگی صد ساله ما قسمت چهارم؛ وقتی دو عهد همزمان حکومت می‌کنند ✏️ حسین مهدیزاده در قسمت قبل گفتم که انقلاب اسلامی عهد ما با نفت را عوض کند؛ عهدی که در دوره قبل بر مدار خام‌فروشی، مصرف و خریدن زندگی از بیرون شکل گرفته بود، باید تبدیل می‌شد به عهد استقلال، تولید، نوآوری و عدالت. موضوع یادداشت چهارم این است که این اتفاق به درستی پیش نرفت و امروز، بعد از نزدیک نیم قرن، با یک وضعیت دوگانه خاص مواجهیم: عهد دوران پهلوی در عمل از بین نرفته و عهد جدید هم مستقر نشده؛ بلکه هر دو عهد هم زمان در ایران نهاد دارند و عمل می کنند! در واقع امروز ایران به سوی هر دو مقصد کشیده می شود، اما مگر می شود که این دو مقصد را با هم طی کرد؟ در یک ایران، هنوز با این منطق کار می‌کند که: رویایش صادرات بیشتر نفت خوام است تا با پول آن کالا برند و به روز بخرد و زندگی و شهر مصرفی بسازد و معتقد است از این جهت باید متشکر نظم جهانی باشیم که آمریکا ساخته است و این امکان را برای ما ایجاد کرده است! و یک ایران دیگر با این منطق زندگی می‌کند: نفت چرا خام فروخته می شود؟ ما باید دانش و فناوری تولید کنیم، نفت را خودمان به محصول تبدیل کنیم، زنجیره ارزش با کشورهای هم فکرمان بسازیم و با کسی که ما را در زنجیره ارزش جهانی پایین نگه می دارد نسازیم! اایران امروز یک جغرافیاست اما دو ایران در آن در جریان است! و عجیب این است که این دو گروه درون همین جمهوری اسلامی به مرور شکل گرفته‌اند؛ هر دو در دانشگاه، دولت، بازار، صنعت و حتی میان همین مردم طرفدار دارند! پس یکی از مشکل امروز ایران همین است: ما بین دو مقصد مدام سرگردانیم! از یک طرف، کشوری هستیم که در بسیاری از فناوری‌ها تلاش کرده مستقل شود و برای استقلال و ایران قوی مدام با استکبار جنگیده است تا به در صنایع دفاعی، پزشکی، تجهیزات صنعتی، فناوری هسته‌ای، پالایشگاه‌ها و ده‌ها حوزه دیگر برسد و هیچ چیزی را نه بی خود مصرف کند و نه خام خام صادر کند! اما از طرف دیگر عده ای هستند که می گویند بنزین کمتر مصرف کنید، چون باعث می شود نتوانیم نفت خام بیشتری صادر کنیم! عده ای از مسئولین برای اینکه بتوانیم در استخراج و پالایش نفت مستقل باشیم، فناوری بومی ساخته اند؛ اما عده ای دیگر از همین مسئولین به صنایع تبدیلی پش از استخراج و پالایش باوری ندارند و جلوی آن سنگ اندازی می کنند! این فقط درباره نفت هم نیست. خشکبار و زعفران ایران هم همینطور فله و بدون ساخت شبکه توضیح و بازارسازی در مقاصد به واسطه ها می فروشند! ما با دو ایرانی کاملا متفاوت طرف هستیم! اما یکی در حال بازتولید عهد وابستگی عهد پهلوی است و دیگری در حال ساختن عهد استقلال و عدالت انقلابب است. طبیعی است که این دو نیرو همدیگر را کامل نمی کنند، بلکه همدیگر را خنثی می‌کنند! اوج این تناقض امروز در صنعت نفت و گاز است! ما چهار دهه است که در بسیاری از بخش‌های صنعت نفت و گاز، از استخراج و پالایش تا تجهیزات و مهندسی و پتروشیمی، تلاش کرده‌ایم وابستگی خود را کم کنیم. اما در نهایت هنوز بخش مهمی از نفت کشور را خام می‌فروشیم و بعد با پول حاصل از فروش ماده خام، برای وارد کردن کالا نهایی تلاش می کنیم که در اصل باید کارگر ایرانی آن را تولید می کرد! واقعا چرا در ذهن یک بخش از ایران، هنوز خودِ خام‌فروشی به عنوان یک موفقیت اقتصادی شناخته می‌شود. وقتی گفته می‌شود «صادرات نفت افزایش پیدا کرد»، معمولاً کمتر پرسیده می‌شود که این نفت ماده اولیه صنعت گر و فناور و کارگر ایرانی بود تا آن را به محصول با ارزش تر تبدیل کند و دستمزد آن را بگیرد و قدرت اقتصادی و سیاسی کشور را بالاتر ببرد! وقتی آن را خام می فروشیم، سود این فرآیند اقتصادی را به دیگران می بخشیم و فناور و کارگر خودمان را بیکار رها می کنیم. حتی بنزین هم در همین دوگانگی گرفتار شده است. مساله این نیست که بنزین پایان زنجیره ارزش است و وقتی در خودرو سوخته می شود، یک ماده با ارزش از چرخه تولید حذف می شود، بلکه دولت گله مند است که چرا ما سهم بنزین ایرانیان بالا رفته و خام فروشی نفت کم شده است! نفت توان تولید زندگی ایرانی باید بشود نه توان خرید از دیگران! در این صورت رابطه ما با بنزین هم معنای دیگری پیدا می‌کند. اگر نفت و گاز سرمایه‌ای برای ساختن توان تولیدی کشور باشند، طبیعی است که سیاست انرژی باید کاری کند که این مواد تا حد امکان در داخل کشور، در یک زنجیره ارزش بلندتر قرار بگیرند و بعد به مصرف نهایی برسند. وقتی کشوری همزمان می‌خواهد مستقل شود و همچنان با منطق خام‌فروشی اداره شود، طبیعی است که دیر یا زود حتی بر سر معنای یک لیتر بنزین هم اختلاف پیدا کند! پس امروز بنزین فقط یک سوخت نیست؛ بخشی از دعوای ما بر سر این است که بالاخره با نفت چه عهدی بسته‌ایم؟! 🆔 @social_theory
شاهد از غیب رسید! در عصری که روزنامه های یک کشور 95 میلیونی نهایتا هزار تا دو هزارتاست و همان هم بین آدمهایی که می خواهند تحت تاثیر قرار بگیرند توزیع می شوند و نه دکه های روزنامه فروشی، زدن این تیتر و سوتیترهایش فقط یک عقده گشایی است، نه ژورنالیسم! به نظرم بیشتر از اینکه از این تیتر بترسیم، باید صاحب این روزنامه را مسخره کنیم! البته این بی خرد، خودش اصرار دارد که مسخره شود! احمق ما را به خاطر توقف بلیه ای به اسم خام فروشی به کشورهای دور می ترساند! ما سالهاست که می خواهیم این خام فروشی متوقف شود و اولین مشتری هایمان را همین کشورهای پیرامون مان قرار دهیم و جغرافیای نفوذ اقتصادی مان را به همین ترتیب توسعه دهیم و شما اجازه آن را نمی دهید و حالا دست تقدیر قرار است در این جنگ شما را مثل قورباغه آرام پز کند و در نظم و عهد جدید انقلاب اسلامی هضم تان کند. به حول و قوه الهی 🆔 @social_theory
زمان: حجم: 1.6M
ناشناخته‌ترین و اثرگذارترین چهره سیاسی و اقتصادی ایران در یک دهه گذشته را می‌شناسید؟ حمید پورمحمدی کیست؟ چه جایگاهی دارد؟ چگونه بحران می‌سازد اما هیچ نامی از او در هیچ کجا نیست؟ اقْتِصادِفَرهَنگی  🇮🇷 حسین‌عباسی‌فر 🇮🇷
زمان: حجم: 518.1K
دکتر صمصامی بعد از استعفاء دانش‌جعفری سرپرست وزارت اقتصاد شد سال ۸۷ دکتر صمصامی طرح ادغام بانکها رو میخواست اجرا کنه و تعدد بانک که ریشه همه فسادهاست رو از بین ببره کسی که جلوی این طرح ایستاد پورمحمدی بود. در همین دوره عزل شد توسط صمصامی ولی بعد از این ماجرا احمدی‌نژاد به جای صمصامی شمس‌الدین حسینی رو معرفی کرد به مجلس و احمدی‌نژاد دستور مستقیم داد که پورمحمدی برگرده و بعدش هم شد قائم‌مقام بانک مرکزی... در حقیقت پورمحمدی تنها شخصیه که با چهارتا دولت تونسته کار کنه و ارتقاء پیدا کنه... فقط شهید رئیسی بود که این فرد رو شناخت و عزلش کرد هرچند کمی دیر شده بود. راستی در پرونده اختلاس ۳۰۰۰ میلیاردی هم بازداشت شده بود و نمی‌دانیم چگونه تبرئه شد... اقْتِصادِفَرهَنگی  🇮🇷 حسین‌عباسی‌فر 🇮🇷
8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اعترافات جنایتکاران اقتصادی! اینقدر وقیح شدند که می‌گویند ما جام زهر را با گزارشات پوچ و مهمل به امام نوشاندیم این لیبرال‌های ایرانی دست راست شیطان بزرگ در ایران هستند مجید قاسمی هم قبلا گفته بود من به فرماندهان نظامی ارز ندادم ♨️ اقْتِصادِفَرهَنگی: 🇮🇷 💠 @h_abasifar‌
هدایت شده از دکتر حمیدرضا مقصودی
4.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اگر می‌خواهید بدانید که استقلال بانک مرکزی چیست، این سخنرانی را گوش کنید. آقای مجید قاسمی مدیرعامل بانک پاسارگاد و رئیس کل بانک مرکزی در سال‌های ۶۵ تا ۶۸. بانک مرکزی مستقل است. پس حتی اگر برای تهیه لوازم جنگ و برای نجات جان مردم و جوانان هم ارز بخواهد نمی‌دهیم. ما تنها در صورتی ارز می‌دهیم که بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول توصیه کند. و این شد که امام مجبور شد قطعنامه را بپذیرد. ☘کانال تحلیل های اقتصادی دکتر حمیدرضا مقصودی @hamidrezamaghsoodi
«۴۰سال » رسانه منحط تجارت‌فردا گزارشی خلاصه از ۴۰سال بحران نیلی در اقتصاد کشور را منتشر نموده است. شاید یکی از مهم‌ترین قسمت‌های آن اعترافی است که میگوید انتصاب نیلی به عنوان معاون اقتصادی سازمان برنامه‌وبودجه و نگارش گزارشی که تحت هدایت مسعود نیلی بود، منجر به «آتش‌بس» و نوشاندن جام زهر به امام خمینی(رحمه‌الله‌علیه) در دوران دفاع مقدس شد. قبلتر هم مجید قاسمی رییس بانک مرکزی دوران دفاع مقدس و مدیرعامل فعلی بانک خصوصی پاسارگاد عنوان کرده بود که علیرغم نیاز فرماندهان جنگ اما ارز لازم را برای خرید تسلیحات، تخصیص نمیداده است. بقیه متن هم البته جالب است. از روابط فعال با اتاق بازرگانی تا حضور در دولت روحانی و نگارش برنامه‌های توسعه در کشور همه گویای کارنامه بحران‌آفرینی نیلی است.. انشالله رییس جمهور دولت سیزدهم بیشتر مراقب جام‌زهر نیلی و شاگردان او باشد.. نوشیدن جام زهر قبلی، دوسال تورم ۴۵درصدی به همراه داشته است.. مردم رییس‌جمهور و مسئول و نماینده انقلابی میخواهند نه مجری تصمیمات ساقیان جام‌زهرهای اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی و دینی! ✍سیدامیرحسین حسینی ✅به افرا بپیوندید: @afra_eco
19.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
صحبتهای جنجالی اقتصاددان جوان از پشت پرده رفتارهای مسئولان و رسانه‌های اقتصادی و فعال شدن تیم‌های تحمیل جام زهر اقتصادی به امام انقلاب و انجام مذاکرات علیرغم مخالفت علی‌الاصول ایشان! ببینید زمان ۸ سال دفاع مقدس چه خیانتی توسط چه کسانی به امام و مردم تحمیل شد؟! ؛ روایت اقتصاد و سیاست از نگاه بازار لینک ایتا 👇 eitaa.com/bazarjavan
1_29326403286.pdf
حجم: 501.2K
🌀 طرح پیشنهادی استفاده از ظرفیت متانول برای افزایش تولید بنزین در کشور 🔹 با اجرای این طرح می‌توان روزانه بین ۱۰ تا ۱۷ میلیون لیتر بنزین ترکیبی تولید کرد و کمبود بنزین موجود را برطرف کرد(میزان کسری بنزین بین ۸ تا ۱۴ میلیون لیتر در روز اعلام شده است). 🔹 این طرح به صورت پایلوت در سال ۱۳۹۱ اجرایی شد ولی به دلایل نامعلومی مسکوت گذاشته شد. ✍ محمد جواد توکلی 👁‍🗨eitaa.com/eqmoq2
15.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
راحت‌ترین راه یا بهترین راه راحت‌ترین راه: افزایش قیمت بنزین یا بهترین راه: افزایش تولید بنزین، تأمین منابع برای واردات کسری عرضه، کاهش میزان مصرف خودروهای داخلی، نوسازی خودروهای فرسوده، گسترش و بهبود سیستم حمل و نقل عمومی و بین‌شهری، اصلاح سبدِ سوختیِ تک‌محصولی، اصلاح جدی الگوی توسعه شهری و ... کاش اندازه یک بلاگر می‌فهمیدند که «هیچوقت بهترین راه همون راحت‌ترین راه نیست...» 🛠 آچــــــــــــــــــــــار: 🇮🇷 💠 @Achar_Ir
هدایت شده از شعر و کودکی
بابا با آقای شماره دو عکس داره ولی با آقای شماره سه نه. سیدمحمدحسن/ شش و نیم ساله @shrokoodaki