بسم الله الرحمن الرحیم
♡ܝܦߊܧࡅ߳ߺߺܙ ࡅ߳ߊ ܢܚ݅ܣߊܥࡅ߳♡
#پارت_110
فرشید: نمی تونستم هیچ کاری کنم..
می ترسیدم..می ترسیدم دست بزنم بهش و اون تیر....😭
امیر اومد کنارمون..هر چشمون به داوود بود..
لبخندی زد..
لب زدم....
داداش،داداش داوود ترو خدا تنهامون نزار..تو که میدونی ما بدون تو تحمل نمی کنیم..
تو که...
همون لحظه آقا محمد از راه رسید..
و با دیدن داوود اونم تو اون وضع سریع به سمتش اومد.
محمد: صدای شلیک اومد..
و.ولی این صدای تفنگ های ما نبود..
ترسیده اونایی که دستگیر کرده بودیم رو به سعید سپردم و خودم به سمت اون سوله رفتم..
با دیدن اون صحنه دنیا سرم خراب شد..
سریع ب سمتش رفتم..
نگاهی بهش کردم تیر کنار قلبش بود..
برا همین دست بهش نزدم..
داوود...داداش قربونت بشم.🥺
ی خورده تحمل کن...
یکم تحمل کن الان آمبولانس میرسه...
داوود تنهامون نزاریااااا...
داوود ما نمی تونیم بدون تووو😭
داوود: آ.ق.ا.
محمد: جانم جان محمد...
داوود: د.لم. ب.ر.ا.ت.و.ن ت.ن.گ. ش.د.ه ب.و.د
محمد: منم،منم دلم برات خیلییی تنگ شده بود دهقان فداکار..
موقعیت:بیمارستان
رقیه: سروش میگفت برو خونه ولی.... من دیگه نمی تونستم می خواستم پیش داداشم بمونم..
می خواستم برم تو که...
چشاش باز بوددد.
سروششش..
••••••••••••••••••••••••••••
پ ن: رسول..
