تمام ان شاءالله همگی جذب بگیرید تگا تا ساعت ۱۹ بمونه

من هنوز در صبح ِ یکشنبه ، گیر کرده‌ام ! #رهبرِ_شهیدم

یه پارت خیلی طولانی به جبران این تاخیر

بسم اللّٰـہ رحمان رحیم              ღ‌رویߊ‌رܝ‌ღ فصل دوم پارت نود داوود میدونستم بخاطر خستگی زیاد روی کاناپه خوابم برده.. چشمام بسته بود اما تاریکی خونه رو حس میکردم.. جمله های عجیبی که انگار سامان زمزمه‌وار زیر لب میگفت رو می تونستم بشنوم: بابات هم همینطور بود..وقتی توی اون بیمارستان لعنتی نفس های اخرشو میکشید .، فقط به من نگاه میکرد.. با نگاهش التماسم میکرد..شاید میدونست میتونم چه کارهایی کنم..شایدم فقط نگران تو بود، نمی دونست من اونجا فقط داشتم به این فکر میکردم چطور سهم ارث‌ش رو که بیشتر از من بود رو از چنگش در بیارم.. حتی نزارم قطره‌ای هم به تو برسه.. خوابم پرید.. گیج نشستم..چشمای خواب الودم‌و مالیدم روی کاناپه روبه رو خیره به من نشسته بود با لبخندی که انگار بیشتر بخاطر انبقاض عضله های صورتش بود: داری با کی حرف میزنی؟! لیوان توی دستش رو روی میز گذاشت: با یه ادم احمق.. _ تو هم مثل منی نه؟ صبح به خودت توی اینه که نگاه میکنی به این فکر میکنی چطور سهم‌ت رو بگیری.. چیزی که من براش تلاش کردم .. فکر میکنی نمی دونم تو اون مغز کوچیک‌ت میگذره؟! پوزخندی زدم: نصف شب باز چیزی خوردی ؟ من الان فقط می خوام بخوابم.!) دراز کشیدم تغیر لحنش رو حس میکردم: تو اینجا نیومدی بخوابی.. من تو رو اوردم اینجا که ببینم چطور ذره ذره خورد میشی.. چطور هر روز میگذره و شسکته تر میشی.. چطور میگذره و تو نمی تونی هیچ وقت به سهم‌ت برسی.. هیچوقت.. حرفش کلافم کرد اما بی اهمیت چشمام رو بستم.. انگار که هیچ حرفی نزده.. انگار از روی کاناپه بلند شد.. سایه‌ش روی تنم اوفتاد.. سمت میز کنار اشپزخونه رفت.. دنبال چیزی میگشت.. با صدایی که از  ته گلو بیرون میومد گفت: داوود ؟....بیداری؟ _ هوم؟ همونطور که وسایل روی میز رو کنار میزد گفت: قرصامو ندیدی؟ اون ورق ابی رنگ..مطمئنم گذاشته بودم روی میز.. تو بهشون دست نزدی؟ نکنه کار توعه؟ انگار قسمت من نبود امشب بخوابم.. نشستم: نه .. من حتی از کنار میز هم رد نشدم.. حالا فردا بخوری چی میشه؟ شاید تاریکه نمیبینی.. لحنش از ارامش به عصبانیت تغیر کرد سمتم برگشت: دروغ میگی .. توام مثل باباتی.. می دونم می خوام چیکار کنی... تو ..تو می خوای وقتی خوابم منو بکشی ..می خوای با کشتنم خودت به هر چی می خوای برسی.. لحنش..چشمای قرمزش..نشون میداد حالش خوب نیست.. بلند شدم.. سعی کردم ارومش کنم: من اومدم اینجا چون تو خواستی.. اصلا امشب تو با من رفتی تو زاویه.. می خوای اصن امشب برم‌تو حالت بهتر شه؟  ...  زمان قرصات دیر شده یکم گیج میزنی.. از کنارش رد شدم.، سمت اشپزخونه رفتم..شیر اب رو باز کردم و با پر کردن لیوان اب رو بستم.. لیوان رو با لبم مماس کردم و خنکی ابی که از‌گلوم رد میشد رو حس کردم.. قدمای سامان رو حس میکردم.. انگار سمتم من میومد.. اهمیت ندادم.. صدای خش دارش زیر لب بیرون اومد: دیر یا زود تو ، نگار  میاین سراغم....وقتش رسیده. پشت سرم بود.. متعجب از حرفش برگشتم .‌.. با سرعتی که ازش انتظار نمی رفت بهم هجوم اورد و محکم به کف اشپزخونه کوبیدم.. ضربه‌ای که سرم خورد گیجم کرد. وزن‌ش رو روی تنم انداخت و دستاش رو دور گلوم پیچید مشت محکمی روی گونم نشست: اگه نباشی..اگه نباشی.دیگه کسی نیست دنبال اموالم باشه! هیچ‌کی.. فشار دستاش هربار بیشتر میشد ، ترسیده بودم ..برای ذره‌ای اکسیژن تقلا میکردم.. هر ثانیه به خفگی نزدیک تر میشدم.سعی میکردم دستاش رو از دور گردنم کنار بزنم اما فایده نداشت.. پاهام با هر توانی که داشت روی زمین کشیده میشد.. به چشمای قرمزش خیره بودم:سامان..ول‌کن‌...نفسم... سامان خودش نبود.. توهم زده بود: سهمی که دنبالشی فقط قبر خودته..! دستم بی جون دور و بر چرخید..دستم..دستم به لیوان شیشه‌ای خورد که روی زمین اوفتاده بود.. محکم با لیوان  به سرش زدم.. دستاش شل زد اکسیژن با سرعت وارد گلوم شد.. از فرصت  استفاده کردم با ارنج زدمش کنار..  چند لحظه طول کشید که سرفه های محکمم تموم شه..شوکه بودم.. بدنش تکون خورد..داشت به خودش میومد.، از. اینکه باز بخواد کاری کنه ترسیدم. بلند شدم با هول سمت در رفتم.. کسی توی کوچه خلوت نبود.. نمی دونستم کجا باید برم‌... با این ظاهرم مامان میدید سکته میکرد.. اصلا مگه این مدت من دیده بودم مامان رو؟ فکری مثل جرقه به سرم خورد.. رسول.. رسول روی تخت چرخیدم و به سقف خیره شدم.. بر عکس خستگی زیاد میلی به خواب نداشتم.. ذهنم مشغول بود . از نگرانی برای محمد تا مهره‌ی عربستان.. انگار قرار بود اتفاقی بیوفته.. به پیام هیرمان فکر میکردم.. بدی شب همین بود.. انگار همه چی جمع میشد که شب به سرم هجوم بیاره..

چشمام‌و اروم بستم.. شروع کردم به شمردن.. یک..دو .. سه.. با صدای محکم ضربه‌ای به در خورد.. چشمام باز شد.. ترسیده نشستم..این وقت شب کی بود؟ لحظه‌ای صدا قطع نمیشد.. بلند شدم سمت در رفتم.. اروم در رو باز کردم که با دیدنش شوکه شدم : یا حسین..داوود؟ در‌ و کنار زد و اومد داخل.. با چشمای گرد ترسیده نگاهم کرد.شوکه فقط نگاهش کردم: داوود ؟ داوود چی شده؟ گونه‌ت چرا کبوده؟ انگار نمی تونست نفس بکشه..همونجا نشست.. بریده بریده نفس میکشید.. با عجله یه لیوان اب دستش دادم: بخور .. بخور بچه داری سکته میکنی.. با دست لرزیده لیوان رو گرفت:  پاشو از جلو در.. روی تخت نشست.. کنارش نشستم.حالا که اتاق روشن بود کبودی روی گونه‌ش تو ذوق میخورد..چشمم به گردنش اوفتاد قرمز شده بود.: داوود نمی خوای بگی چی شده؟ با حرفم به خودش اومد نگاهم کرد..هنوز صداش میلرزید: رسول..رسول من..من امشب خونه ... سامان.بودم..رسول اون دیوونه شده.. اون ..خودش نبود.. گیج شده بودم..با لحن عصبی گفتم: درست حرف بزن ببینم چی‌میگی.. ترسش تبدیل به قطره های اشک شد: اون دیوونس.. رسول اون داشت خفه‌م میکرد.. اگه لیوان شیشه‌ای رو تو سرش نمی شکوندم اصلا الان زنده نبودم.. با هر کلمه بیشتر گیج می شدم.. نگران بودم..نگرانی که با عصبانیت قاطی شده بود: چرا باید تو رو بکشه؟ اصلا تو چرا باید شب خونه سامان باشی؟ اشک بی صدا تغریبا به هق هق تبدیل شد: اصلا میدونی چیه اون از اولم میترسید نکنه یه روز حق بابامو بخوام.. از شانس بد من نگار یه ماه پیش یه بدهی زیاد بالا اورد این وسط سامان پیداش شد گفت من بدهی رو میدم ( نفس کم اورد چند ثانیه‌ای مکث کرد) بعدم..بعدم گفت این مدت بیا پیش من.. چه میدونسم امشب میگیرتم زیر دست و پا که خفه‌م کنه.. فکر میکرد من قرصا‌شو برداشتم.. کلافه دستمو بین موهام بردم.. از روی تخت بلند شدم.. انگار دنیا دور سرم می چرخید حال داوود منو یاد اون روزای لعنتی انداخته بود.. چشمام اشکی شده بود نه فقط بخاطر حال زار داوود.. شاهد کابوس قدیمی بودم که باز تکرار میشد.. حس گناه توی وجودم زنده شده بود.. داوود مثل گذشته من نیست.. داوود منو داره.. عصبی بودم سامان رو با اسلان اشتباه گرفته بودم: سامان ؟ عموت؟ ( صدام شکست) چطوری میشه این کار و کنه؟ ( گذشته لحظه‌ای از جلوی چشمام کنار نمی رفت) لعنتی..مگه الکیه؟ پایین تخت کنارش زانو زدم: چرا زودتر به من نگفتی ؟ چرا مسئله به این مهمی رو به من نگفتی؟ اگه اون لحظه اون لیوان نبود که... ادامه ندادم.. توبیخ سرزنش بمونه برا بعد.. الان حالش خوب نبود.. . لحنم ارومتر شد: خوب شد اومدی اینجا.. دیگه نمی خواد بترسی.. تو که تقصیری نداری داوود ... برای اروم شدنش بغلش کردم.. لرزش اروم تنش رو راحت میشد حس کرد.. _ اگه بیاد اینجا چی رسول؟ سرمو تکون دادم: چرا باید بیاد اینجا؟ اصلا مگه بلده اینجا رو؟ اشکاشو پاک کرد: اره بلده.‌.. نمی دونم چرا بار قبلی مامان ادرس خونه تو رو داده بود به سامان.. هوفی کشیدم.. با صدای محکمی و فریاد گوش خراشی " در و باز کن میدونم اونجاست " با ترس از بغلم جدا شد.. به حالت اولش برگشت..رنگش پرید: رسول.. #رویار_۲ •••••••••••••••••••••• پ ن : لحظه های اخر فقط نگاهم میکرد..نگران تو بود. پ ن : من می خواستم ذره ذره خورد شدنت رو تماشا کنم..( پ ن : به کف اشپزخونه کوبیدم.. نفسم به شماره اوفتاد.. پ ن : سهمت فقط قبر‌ته.. پ ن : شب همیشه همین بود..زمانی برای هجوم افکار. پ ن : کابوس در حال تکرار بود.. اسلان رو با سامان اشتباه گرفته بودم.. پ ن : داشت منو خفه‌ میکرد..)) پ ن : لرزش اروم تنش رو احساس میکردم..

https://abzarek.ir/service-p/msg/2824009 https://daregooshy.ir/secret/36011771 لینک های ناشناس برای ارسال نظر های زیبای شما

زن ، خود وطن است 🇮🇷 ؛ -

هر چه دارم از تو داارم🙂. https://eitaa.com/Admin_Gando

#شهید_احسان_انصاری #کپی_آزاد "در‌ثواب‌نشر‌سهیم‌باشید" "با‌ذکر‌صلوات‌یادی‌کنیم‌از‌شهدامون"

بریم املاا بگیییم😬. با شناختی که ازش دارم کار سختی در انتظاارمه.

موافقم😂

#مرصاد https://eitaa.com/Admin_Gando