می تَوان در سِنِ کَم مانند یک انسان پیر؛
قامَتی خَم، دستِ لَرزان، دَردِ بسیاری کشید.
از هرچه میرود سخن دوست خوشتر است
پیغام آشنا، نفَسِ روحپرور است
هرگز وجودِ حاضرِ غایب شِنیدهای؟
من در میان جمع و دلم جاۍ دیگر است...
- سعدی
- اگر روزی یکی از سیمهای سازت پاره شد چنان محکم بنواز که کسی نفهمد بر تو چه گذشت...
سلام بر آنهایی که وقتی
تو را خاموش یافتند
رهایت نکردند
مگر بعد از آن که نور و روشنایی
را به تو بازگرداندند...
#محموددرویش