🌙 اهمیت روزه کودکان نه ساله در حد توان، به صورت کله گنجشکی
- عَلِيٌّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنِ الْحَلَبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ ع قَالَ: إِنَّا نَأْمُرُ صِبْيَانَنَا بِالصَّلَاةِ إِذَا كَانُوا بَنِي خَمْسِ سِنِينَ فَمُرُوا صِبْيَانَكُمْ بِالصَّلَاةِ إِذَا كَانُوا بَنِي سَبْعِ سِنِينَ وَ نَحْنُ نَأْمُرُ صِبْيَانَنَا بِالصَّوْمِ إِذَا كَانُوا بَنِي سَبْعِ سِنِينَ بِمَا أَطَاقُوا مِنْ صِيَامِ الْيَوْمِ إِنْ كَانَ إِلَى نِصْفِ النَّهَارِ أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ أَوْ أَقَلَّ فَإِذَا غَلَبَهُمُ الْعَطَشُ وَ الْغَرَثُ أَفْطَرُوا حَتَّى يَتَعَوَّدُوا الصَّوْمَ وَ يُطِيقُوهُ فَمُرُوا صِبْيَانَكُمْ إِذَا كَانُوا بَنِي تِسْعِ سِنِينَ بِالصَّوْمِ مَا اسْتَطَاعُوا مِنْ صِيَامِ الْيَوْمِ فَإِذَا غَلَبَهُمُ الْعَطَشُ أَفْطَرُوا.
📚الكافي ط - الإسلامية، ج3، ص409؛ تهذيب الأحكام ت خرسان، ج2، ص380 از الکافی
🔸امام صادق(ع) از پدرشان امام باقر(ع): ما کودکان پنجساله خود را امر میکنیم تا نماز بخوانند و شما (شیعیان) از کودکان هفت ساله خود بخواهید تا نماز بخوانند. و همینطور هنگامیکه کودکان ما هفتساله شدند، به آنان امر میکنیم که تا در حد توان و تا نیمه روز و یا کمتر و بیشتر روزه بگیرند و هرگاه تشنگی و گرسنگی به آنان چیره شد، روزه خود را باز کنند، تا کودکان به گرفتن روزه کامل عادت کرده و توانشان افزایش یابد. شما (شیعیان) نیز فرزندان خود را از نه سالگی عادت دهید که اینگونه روزه بگیرند و هرگاه تشنگی بر آنها را چیره شد، روزه خود را باز کنند.
- قَالَ الصَّادِقُ ع الصَّبِيُّ يُؤْخَذُ بِالصِّيَامِ إِذَا بَلَغَ تِسْعَ سِنِينَ عَلَى قَدْرِ مَا يُطِيقُهُ فَإِنْ أَطَاقَ إِلَى الظُّهْرِ أَوْ بَعْدَهُ صَامَ إِلَى ذَلِكَ الْوَقْتِ فَإِذَا غَلَبَ عَلَيْهِ الْجُوعُ أَوِ الْعَطَشُ أَفْطَرَ.
🔸 امام صادق عليه السّلام: كودک چون به نه سال رسيد او را به اندازه طاقتش به روزه واميدارند، پس اگر تا ظهر يا بعد از آن طاقت آورد، تا همان وقت روزه مىگيرد، و هرگاه گرسنگى يا تشنگى بر او چيره شد افطار مىكند.
📚 من لا يحضره الفقيه، نشر جامعه مدرسین، ج2، ص 122 بَابُ الْحَدِّ الَّذِي يُؤْخَذُ فِيهِ الصِّبْيَانُ بِالصَّوْمِ؛ الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليه السلام، ص211
@Al_Meerath
🌌 دعای افتتاح؛ برای هر شب ماه رمضان
(مصباح المتهجّد شیخ طوسی، ص۵۷۷-۵۸۲)
شیخ طوسی این دعا را در تهذیب الأحکام، ج۳، ص۱۰۸-۱۱۱ نیز نقل کرده است. این دعا را سید ابن طاووس از محمد بن ابیقرّه به سندش از محمد بن احمد بن عثمان (برادرزادهٔ وکیل دوم)، از محمد بن عثمان -رضی الله عنه- (وکیل دوم صاحب الزمان علیه السلام) نقل میکند (الإقبال، ج۱، ص۱۳۸-۱۴۳).
@Al_Meerath
🔸 دعایی در ماه مبارک رمضان
عَلِيٌّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مَرَّارٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ وَ الْحُسَيْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ سَعْدَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: كَانَ أَبُو عَبْدِ اللهِ ع يَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ- اللَّهُمَّ إِنِّي بِكَ أَتَوَسَّلُ وَ مِنْكَ أَطْلُبُ حَاجَتِي مَنْ طَلَبَ حَاجَةً إِلَى النَّاسِ فَإِنِّي لَا أَطْلُبُ حَاجَتِي إِلَّا مِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَ أَسْأَلُكَ بِفَضْلِكَ وَ رِضْوَانِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ وَ أَنْ تَجْعَلَ لِي فِي عَامِي هَذَا إِلَى بَيْتِكَ الْحَرَامِ سَبِيلًا حَجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقَبَّلَةً زَاكِيَةً خَالِصَةً لَكَ تُقِرُّ بِهَا عَيْنِي وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِي وَ تَرْزُقُنِي أَنْ أَغُضَّ بَصَرِي وَ أَنْ أَحْفَظَ فَرْجِي وَ أَنْ أَكُفَّ بِهَا عَنْ جَمِيعِ مَحَارِمِكَ حَتَّى لَا يَكُونَ شَيْءٌ آثَرَ عِنْدِي مِنْ طَاعَتِكَ وَ خَشْيَتِكَ وَ الْعَمَلِ بِمَا أَحْبَبْتَ وَ التَّرْكِ لِمَا كَرِهْتَ وَ نَهَيْتَ عَنْهُ وَ اجْعَلْ ذَلِكَ فِي يُسْرٍ وَ يَسَارٍ وَ عَافِيَةٍ وَ أَوْزِعْنِي شُكْرَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِي قَتْلًا فِي سَبِيلِكَ تَحْتَ رَايَةِ نَبِيِّكَ مَعَ أَوْلِيَائِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَقْتُلَ بِي أَعْدَاءَكَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُكْرِمَنِي بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَ لَا تُهِنِّي بِكَرَامَةِ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا حَسْبِيَ اللهُ ما شاءَ اللهُ.
نقل شده که ابو عبد الله صادق (ع) در ماه رمضان چنین دعا میفرمود:
خداوندا به تو توسل جسته و از تو حاجتم را میخواهم. هرکس حاجتش را از مردم بخواهد، من جز از تو نمیخواهم، یکتایی و شریکی برایت نیست. و از فضل و رضوان تو میخواهم که بر محمد و اهل بیت او درود فرستی و در این سال برایم راهی به خانهات بگشایی، تا حجی نیکو، پذیرفته، پاک و خالص برایت به جا آرم، که بدان چشمم روشن شود و جایگاهم بالا رود، و روزیام کنی که چشمم را فرو گیرم، و دامنم را حفط کنم و دستم را از تمامی حرامهایت کوتاه دارم. تا آنجا که هیچ چیز نزد من بهتر از طاعت و خشیت تو و انجام آنچه تو پسندی و ترک آنچه از آن نهی کردی و ناپسندش داری نباشد. و اینها را در گشایش و آسانی و عافیت قرار ده. و شکر نعماتت بر من را مرحمت فرما.
از تو می خواهم که مرگ مرا شهادت در راه خودت، در زیر پرچم رسول الله ص، و به همراه اولیایت قرار دهی، و به وسیله من دشمنان خودت و پیامبرت را نابود سازی. و از تو می خواهم که مرا اکرام نمایی با خواری هرکس از مخلوقاتت (از بدکاران). و مرا برای اکرام احدی از اولیایت خوار مساز. خداوندا چنان کن که با پيامبر راه در پيش گیرم. الله مرا کافی است. هرچه او خواهد (الكافي، ج4، ص74؛ المقنعة، ص314).
این دست ادعیه در کتبی مانند کافی از نظر اعتباری بر بسیاری از دعاهای متداول ماه مبارک نزد مردم ترجیح دارند.
@Al_Meerath
قبل از این که عرقش خشک شود!
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي الْحَمَّالِ وَ الْأَجِيرِ قَالَ لَا يَجِفُّ عَرَقُهُ حَتَّى تُعْطِيَهُ أُجْرَتَهُ.
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ حَنَانٍ عَنْ شُعَيْبٍ قَالَ: تَكَارَيْنَا لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَوْماً يَعْمَلُونَ فِي بُسْتَانٍ لَهُ وَ كَانَ أَجَلُهُمْ إِلَى الْعَصْرِ فَلَمَّا فَرَغُوا قَالَ لِمُعَتِّبٍ أَعْطِهِمْ أُجُورَهُمْ قَبْلَ أَنْ يَجِفَ عَرَقُهُمْ. (الكافي، ج٥، ص٢٨٩)
از امام صادق علیه السلام روایت شده است که درباره باربر و اجیر فرمود: عرقش خشک نشود تا مزدش را بدهی.
و از شعیب روایت شده است برای امام صادق (ع) گروهی را اجیر کردیم تا در باغ او کار کنند و ساعت پایان کارشان عصر بود. هنگامی که کارشان تمام شد، امام به مُعَتِّب (خادم حضرت) فرمود: مزدشان را قبل از آن که عرقشان خشک شود بده!
@Al_Meerath
16.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
أكرموا الخبز فإنه قد عمل فيه ما بين العرش إلى الأرض وما بينهما (المحاسن، ج٢، ص٥٨٥ به سند ضعیف)
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند
تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری!
احذروا فرار النعم فما كل شارد بمردود! (نهج البلاغة)
از گریختن نعمتها بترسید که هر گریختهای باز نخواهد گردید!
@Al_Meerath
🌺 دعاى لحظه افطار
🔸 مرحوم کلینی از حسين بن محمد عن احمد بن اسحاق اشعری از سعدان بن مسلم از ابوبصير از امام صادق صلوات الله علیه نقل کرده است:
در هر شب ماه رمضان از موقع افطار تا آخر آن مى گويى:
الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِي أَعَانَنَا فَصُمْنَا وَ رَزَقَنَا فَأَفْطَرْنَا اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنَّا وَ أَعِنَّا عَلَيْهِ وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِي قَضَى عَنَّا يَوْماً مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ.
«سپاس و ستایش خدايى را است كه ما را يارى نمود، پس روزه گرفتيم و روزى داد پس افطار نموديم. خدايا! از ما بپذير، ما را به آن يارى كن و ما را در آن سلامت بدار و آن را نيز از جانب ما سالم بدار، در آسانى و سلامتى سپاس خدا را كه ما را به یک روز از ماه رمضان موفّق داشت».
📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج4، ص95
@Al_Meerath
🥞 افطار با شیرینی و آب ولرم
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إذا افْطَرَ الرَّجُلُ عَلَى الْما الْفاتِرِ نَقى کَبِدُهُ، وَ غَسَلَ الذُّنُوبَ مِنَ الْقَلْبِ، وَ قَوىَّ الْبَصَرَ وَالْحَدَقَ (الکافي، ج4، ص152).
🔸از امام صادق (ع) نقل شده است: هرگاه انسان روزه خود را با آب ولرم افطار نماید، کبدش پاک میشود، و قلبش از گناهان تمیز، و نور چشمش قوى و روشن مىگردد.
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا أَفْطَرَ بَدَأَ بِحَلْوَاءَ يُفْطِرُ عَلَيْهَا فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَسُكَّرَةٍ أَوْ تَمَرَاتٍ فَإِذَا أَعْوَزَ ذَلِكَ كُلُّهُ فَمَاءٍ فَاتِرٍ وَ كَانَ يَقُولُ يُنَقِّي الْمَعِدَةَ وَ الْكَبِدَ وَ يُطَيِّبُ النَّكْهَةَ وَ الْفَمَ وَ يُقَوِّي الْأَضْرَاس... (الکافي، ج4، ص152).
🔸نقل شده که پيامبر خدا (ص) با حلوا افطار مىكردند و اگر حلوا نبود، با چيز شيرين ديگر و يا چند دانه خرما و اگر نبود، با آب ولرم و مىفرمودند: معده و جگر را پاک، دهان را خوشبو و دندانها را تقويت مىكند.
@Al_Meerath