🌌 دعای افتتاح؛ برای هر شب ماه رمضان (مصباح المتهجّد شیخ طوسی، ص۵۷۷-۵۸۲) شیخ طوسی این دعا را در تهذیب الأحکام، ج۳، ص۱۰۸-۱۱۱ نیز نقل کرده است. این دعا را سید ابن طاووس از محمد بن ابی‌قرّه به سندش از محمد بن احمد بن عثمان (برادرزادهٔ وکیل دوم)، از محمد بن عثمان -رضی الله عنه- (وکیل دوم صاحب الزمان علیه السلام) نقل می‌کند (الإقبال، ج۱، ص۱۳۸-۱۴۳). @Al_Meerath

🔸 دعایی در ماه مبارک رمضان عَلِيٌّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مَرَّارٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ وَ الْحُسَيْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ سَعْدَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: كَانَ أَبُو عَبْدِ اللهِ ع يَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ- اللَّهُمَّ إِنِّي بِكَ أَتَوَسَّلُ وَ مِنْكَ أَطْلُبُ حَاجَتِي مَنْ طَلَبَ حَاجَةً إِلَى النَّاسِ فَإِنِّي لَا أَطْلُبُ حَاجَتِي إِلَّا مِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَ أَسْأَلُكَ بِفَضْلِكَ وَ رِضْوَانِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ وَ أَنْ تَجْعَلَ لِي فِي عَامِي هَذَا إِلَى بَيْتِكَ الْحَرَامِ سَبِيلًا حَجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقَبَّلَةً زَاكِيَةً خَالِصَةً لَكَ تُقِرُّ بِهَا عَيْنِي وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِي وَ تَرْزُقُنِي أَنْ أَغُضَّ بَصَرِي وَ أَنْ أَحْفَظَ فَرْجِي وَ أَنْ أَكُفَّ بِهَا عَنْ جَمِيعِ مَحَارِمِكَ حَتَّى لَا يَكُونَ شَيْ‏ءٌ آثَرَ عِنْدِي مِنْ طَاعَتِكَ وَ خَشْيَتِكَ وَ الْعَمَلِ بِمَا أَحْبَبْتَ وَ التَّرْكِ لِمَا كَرِهْتَ وَ نَهَيْتَ عَنْهُ وَ اجْعَلْ ذَلِكَ فِي يُسْرٍ وَ يَسَارٍ وَ عَافِيَةٍ وَ أَوْزِعْنِي شُكْرَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِي قَتْلًا فِي سَبِيلِكَ تَحْتَ رَايَةِ نَبِيِّكَ مَعَ‏ أَوْلِيَائِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَقْتُلَ بِي أَعْدَاءَكَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُكْرِمَنِي بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَ لَا تُهِنِّي بِكَرَامَةِ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا حَسْبِيَ اللهُ ما شاءَ اللهُ. نقل شده که ابو عبد الله صادق (ع) در ماه رمضان چنین دعا می‌فرمود: خداوندا به تو توسل جسته و از تو حاجتم را می‌خواهم. هرکس حاجتش را از مردم بخواهد، من جز از تو نمی‌خواهم، یکتایی و شریکی برایت نیست. و از فضل و رضوان تو می‌خواهم که بر محمد و اهل بیت او درود فرستی و در این سال برایم راهی به خانه‌ات بگشایی، تا حجی نیکو، پذیرفته، پاک و خالص برایت به جا آرم، که بدان چشمم روشن شود و جایگاهم بالا رود، و روزی‌ام کنی که چشمم را فرو گیرم، و دامنم را حفط کنم و دستم را از تمامی حرام‌هایت کوتاه دارم. تا آن‌جا که هیچ چیز نزد من بهتر از طاعت و خشیت تو و انجام آن‌چه تو پسندی و ترک آن‌چه از آن نهی کردی و ناپسندش داری نباشد. و این‌ها را در گشایش و آسانی و عافیت قرار ده. و شکر نعماتت بر من را مرحمت فرما. از تو می خواهم که مرگ مرا شهادت در راه خودت، در زیر پرچم رسول الله ص، و به همراه اولیایت قرار دهی، و به وسیله من دشمنان خودت و پیامبرت را نابود سازی. و از تو می خواهم که مرا اکرام نمایی با خواری هرکس از مخلوقاتت (از بدکاران). و مرا برای اکرام احدی از اولیایت خوار مساز. خداوندا چنان کن که با پيامبر راه در پيش گیرم. الله مرا کافی است. هرچه او خواهد (الكافي، ج‏4، ص74؛ المقنعة، ص314). این دست ادعیه در کتبی مانند کافی از نظر اعتباری بر بسیاری از دعاهای متداول ماه مبارک نزد مردم ترجیح دارند. @Al_Meerath

قبل از این که عرقش خشک شود! عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع‏ فِي الْحَمَّالِ وَ الْأَجِيرِ قَالَ لَا يَجِفُّ عَرَقُهُ حَتَّى تُعْطِيَهُ أُجْرَتَهُ. مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ حَنَانٍ عَنْ شُعَيْبٍ قَالَ: تَكَارَيْنَا لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَوْماً يَعْمَلُونَ فِي بُسْتَانٍ لَهُ وَ كَانَ أَجَلُهُمْ إِلَى الْعَصْرِ فَلَمَّا فَرَغُوا قَالَ لِمُعَتِّبٍ أَعْطِهِمْ أُجُورَهُمْ قَبْلَ‏ أَنْ‏ يَجِفَ‏ عَرَقُهُمْ. (الكافي، ج‏٥، ص٢٨٩) از امام صادق علیه السلام روایت شده است که درباره باربر و اجیر فرمود: عرقش خشک نشود تا مزدش را بدهی. و از شعیب روایت شده است برای امام صادق (ع) گروهی را اجیر کردیم تا در باغ او کار کنند و ساعت پایان کارشان عصر بود. هنگامی که کارشان تمام شد، امام به مُعَتِّب (خادم حضرت) فرمود: مزدشان را قبل از آن که عرقشان خشک شود بده! @Al_Meerath

أكرموا الخبز فإنه قد عمل فيه ما بين العرش إلى الأرض وما بينهما (المحاسن، ج٢، ص٥٨٥ به سند ضعیف) ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری! احذروا فرار النعم فما كل شارد بمردود! (نهج البلاغة) از گریختن نعمت‌ها بترسید که هر گریخته‌ای باز نخواهد گردید! @Al_Meerath

🌺 دعاى لحظه افطار 🔸 مرحوم کلینی از حسين بن محمد عن احمد بن اسحاق اشعری از سعدان بن مسلم از ابوبصير از امام صادق صلوات الله علیه نقل کرده است: در هر شب ماه رمضان از موقع افطار تا آخر آن مى گويى: الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِي أَعَانَنَا فَصُمْنَا وَ رَزَقَنَا فَأَفْطَرْنَا اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنَّا وَ أَعِنَّا عَلَيْهِ وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِي قَضَى عَنَّا يَوْماً مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ. «سپاس و ستایش خدايى را است كه ما را يارى نمود، پس روزه گرفتيم و روزى داد پس افطار نموديم. خدايا! از ما بپذير، ما را به آن يارى كن و ما را در آن سلامت بدار و آن را نيز از جانب ما سالم بدار، در آسانى و سلامتى سپاس خدا را كه ما را به یک روز از ماه رمضان موفّق داشت». 📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏4، ص95 @Al_Meerath

🥞 افطار با شیرینی و آب ولرم عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إذا افْطَرَ الرَّجُلُ عَلَى الْما الْفاتِرِ نَقى کَبِدُهُ، وَ غَسَلَ الذُّنُوبَ مِنَ الْقَلْبِ، وَ قَوىَّ الْبَصَرَ وَالْحَدَقَ (الکافي، ج4، ص152). 🔸از امام صادق (ع) نقل شده است: هرگاه انسان روزه خود را با آب ولرم افطار نماید، کبدش پاک می‌شود، و قلبش از گناهان تمیز، و نور چشمش قوى و روشن مى‌گردد. مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْ‏ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا أَفْطَرَ بَدَأَ بِحَلْوَاءَ يُفْطِرُ عَلَيْهَا فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَسُكَّرَةٍ أَوْ تَمَرَاتٍ فَإِذَا أَعْوَزَ ذَلِكَ كُلُّهُ فَمَاءٍ فَاتِرٍ وَ كَانَ يَقُولُ يُنَقِّي الْمَعِدَةَ وَ الْكَبِدَ وَ يُطَيِّبُ النَّكْهَةَ وَ الْفَمَ وَ يُقَوِّي الْأَضْرَاس‏... (الکافي، ج4، ص152). 🔸نقل شده که پيامبر خدا (ص) با حلوا افطار مى‌كردند و اگر حلوا نبود، با چيز شيرين ديگر و يا چند دانه خرما و اگر نبود، با آب ولرم و مى‌فرمودند: معده و جگر را پاک، دهان را خوشبو و دندان‌ها را تقويت مى‌كند. @Al_Meerath

🌹فضیلت افطاری دادن عَنْهُ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ [عن أبي الورد] عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللهِ ص مَنْ فَطَّرَ مُؤْمِناً فِي شَهْرِ رَمَضَانَ كَانَ لَهُ بِذَلِكَ عِتْقُ رَقَبَةٍ وَ مَغْفِرَةٌ لِذُنُوبِهِ فِي مَا مَضَى فَإِنْ لَمْ يَقْدِرْ إِلَّا عَلَى مَذْقَةِ لَبَنٍ فَفَطَّرَهَا صَائِماً أَوْ شَرْبَةٍ مِنْ مَاءِ عَذْبٍ وَ تَمْرٍ لَا يَقْدِرُ عَلَى أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ أَعْطَاهُ اللهُ هَذَا الثَّوَابَ (المحاسن، ج‏2، ص396، ح65؛ الكافي، ج‏4، ص66-67 از احمد اشعری به همین سند ابن محبوب در خطبه رسول الله؛ نیز نگر: فضائل رمضان لابن أبي الدنيا، ص69؛ صحيح ابن خزيمة، ج3، ص191). 🔸از امام باقر (ع) از پیامبر خدا (ص) نقل شده: کسی که مؤمنی را در ماه رمضان افطار دهد، برای او پاداش آزادی یک برده می‌باشد و موجب بخشش تمام گناهان گذشته‌اش می‌گردد و اگر نمی‌تواند افطاری بدهد مگر به اندازه نوشیدن یک لب شیر، پس همان مقدار را به روزه‌داری افطار دهد و یا شربتی از آب گوارا و یا یک دانه خرما و چنانچه بیش از این برایش مقدور نباشد، خدا همان ثواب را به وی اعطا می‌کند. و در حدیث 64 از همین باب محاسن اجر آزادکردن 30 برده و دعای مستجاب آمده است: عَنْهُ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: أَيُّمَا مُؤْمِنٍ فَطَّرَ مُؤْمِناً لَيْلَةً مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ كَتَبَ اللهُ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرَ مَنْ أَعْتَقَ نَسَمَةً مُؤْمِنَةً وَ مَنْ فَطَّرَ شَهْرَ رَمَضَانَ كُلَّهُ كَتَبَ اللهُ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرَ مَنْ أَعْتَقَ ثَلَاثِينَ نَسَمَةً مُؤْمِنَةً وَ كَانَ لَهُ بِذَلِكَ عِنْدَ اللهِ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ (المحاسن، همان‌جا). @Al_Meerath