همیشه دلم می‌خواست می‌توانستم همچون مردم عادی دارای طرز فکر عادی، علایق عادی، زندگی عادی، راه و روش عادی باشم ولی حتی نفس کشیدنم هم نمی‌تواند عادی باشد حقیقتش را بگویم درست است، خسته شده‌ام میدانم برای یک زندگی معمولی و بیهوده خلق نشده‌ام؛ اما آنقدر افکارم عجیب و غیرقابل قبول است که نمی‌توانم بفهمم برای کدام یک از چیز‌هایی خلق شده‌ام که انسان‌ها آنها را علاقه می‌نامند! حتی قادر نیستم متوجه شغلی شوم که باید داشته باشم.. شغل‌های این انسان‌ها با افکارم جور درنمی‌آیند.. چرا نمی‌شود فقط به دنبال کشف حقایق باشم؟ چرا مجبورم خودم را شبیه به همه کنم؟ چرا نمی‌‌توانم فرضیه‌های پنهان در ذهنم را بروز دهم؟ چرا انسان‌ها قادر نیستند متوجه حرف‌هایم شوند؟ گاه با خود می‌گویم شاید فقط باید بمیرم؟ اما این احمقانه است، حتی نمی‌توانم بفهمم علت متفاوت بودنم چیست؟ تا چه زمانی باید در این منجلاب بلاتکلیفی دست و پا بزنم؟.. کاش حداقل در آن غرق می‌شدم؛ اما نه تنها نمی‌توانم غرق شوم بلکه توان خارج شدن از آن منجلاب کذایی را هم ندارم.. #Absurd_thoughts

امروز متوجه شدم جای این موزیک به شدت زیبا تو زندان خالیه!

- Je rendrai ce monde beau, même si je dois sacrifier ma vie; Parce que je veux qu'il vive dans un monde beau! #Picture

با منی که موسیقی‌هام از Vigen میرسه به Bauhaus درمورد ثبات شخصیتی حرف نزنید.

ماه و خورشید هم‌زمان؛.. ساعت ۵:۰۰ #Picture #Valuable