آدمها هم مثل درختها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانههای آدم وجود داشت و سنگینیاش تا بهار دیگر حس میشد. بدیش این بود که آدمها فقط یک بار میمردند. و همین یک بار چه فاجعهی دردناکی بود.
-سمفونی مردگان-
131 دنبالکننده
2هزار عکس
167 ویدیو
10 فایل
بشم یه جسد یکی که فقط از صبح حرف میزنه کلش پوک؛ آدم نباشم چه فرقی داره خب سپاه سیمرغ یا خوک.
زندانیهای محترم، به زندان خوشآمدید.
متشکرم که با حضورتون <ᴹʸ ʷᵒʳˡᵈ> را زیبا میسازید.
Speak : https://daigo.ir/secret/4145012287
مشاهده در ایتا