قبلا فکر میکردم جای خالی آدمها همیشه باید با یه نفر دیگه پر بشه.
فکر میکردم بعد از هر رفتنی، باید کسی بیاد تا دوباره همهچیز رو درست کنه.
اما حالا میفهمم بعضی جای خالیها قرار نیست پر بشن.
قرار نیست کسی جای کسی رو بگیره.
بعضی آدمها میرن و یه قسمت از زندگی رو با خودشون میبرن.
و شاید باید قبول کرد که زندگی همیشه دربارهی جایگزین کردن نیست.
گاهی باید با نبودن بعضی چیزها کنار بیای بدون اینکه از نبودنشون فرار کنی.
بعضی جای خالیها پر نمیشن؛ فقط یاد میگیریم طوری زندگی کنیم که نبودنشون کمتر درد داشته باشه.
کميازمآ