یه چیزی دربارهی آدمها دیر فهمیدم؛
اینکه هر چقدر هم خوب باشی، قرار نیست همه خوبیت رو بفهمن.
یه نفر مهربونیت رو ضعف میبینه، یکی سکوتت رو بیتفاوتی، یکی فاصله گرفتنت رو غرور، و یکی رفتنت رو بیاحساسی.
سالها میتونی خودت رو برای برداشت اشتباه دیگران توضیح بدی، اما آخرش میفهمی آدمها تو رو از زاویهی خودشون میبینن، نه از چیزی که واقعا هستی.
پس دیگه خودم رو برای فهمیده شدن خسته نمیکنم.
کسی که واقعا بخواد تو رو بشناسه، از رفتارت حقیقت رو میفهمه؛ نه از توضیحاتی که مجبور شدی هزار بار تکرار کنی.
کميازمآ
امشب هم از ساعت 12 گذشت..
میدونی ساعت که از نیمه شب میگذره،
جهان یه شکل دیگه میشه!
انگاری عینهو فیلم ترسناکا هستن؛ که از یجایی به بعد وارد قسمت ترسناک فیلم میشه .
آدم دلش میخواد از ترس اون بغض ، دلتنگیش بره زیر پتو ، تا مبادا پیدات کنن؛
عینهو قدیما ،که وقتی میترسیدم میخزیدیم زیر پتومون ، تا بلکه موجودات ترسناک خیالیمون ،دستشون بهمون نرسه...
بله ، کاش هیچوقت ساعت از 12 نمیگذشت؛)
کميازمآ
همسایه های عزیز مالک نیست من رو اک اون فور میدم جواب پیوی رو نمیدم حرفی سخنی داشتید شنبه مالک برمیگرده اون موقع بگید.