قِصه‌ها هست ولی طاقتِ ابرازم نیست 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- کسی که بخواد بره نه چمدون میبنده . . نه گوشیش خاموش میشه ، نه چیز دیگه . فقط سرد میشه ولی مهربون ، همین . . ± مگه تا حالا کسی رو دوست داشتی ؟! اتوبوس رسیده بود ترمینال . . میدونستم اگر بگم رسیدم اونم پا میشه میاد دنبالم ، اونم پنج صبح! به خودم گفتم میرم تو نمازخونه‌یِ ترمینال یا یه قدمی میزنم تا بیدار شه . . هنوز فکرم تموم نشده بود پیام اومد رو گوشیم که ‹ بیا سمت در پشتی ترمینال› . . دختره‌یِ احمق انگار جی پی اس اتوبوس بهش وصل بود . از دور دیدمش از سنگینی کوله پشتی قهوه ای همیشگیش ، میشد فهمید که بازم دیشب نخوابیده . و نهار ظهر رو آماده میکرده ؛ و فقط با یه کرم ضد آفتاب آرایشش رو ماست مالی کرده . خندم گرفت گفتم : حداقل چراغ رو روشن میکردی که تو ابروهات ضد آفتاب نزنی . گفت : ‹ علیک سلام › اگر بدونی قیافت توی این سرما چقد دوست داشتنی و مسخره میشه مخصوصا اون دماغت که عین مخزن گردالی ته دماسنج جیوه ای سرخ میشه دلقک خان . . نفهمیدم چی گفت حواسم پرت بود ؛ و خط اتوی مقنعه‌یِ سورمه‌ایش که معلوم بود بازم عجله‌ای اتو زده که دو خطه شده . گفتم : یه روزی میفهمم چطوری این همه فرزی که به همه‌یِ کارات میرسی . من که فقط بخوام یه چمدون ببندم باید نصف روز فکر کنم چی چی بردارم . صدایِ بوق ممتد آژانسیه تو خیابون بلند شد که یعنی بدو بدو سمت خیابون .‌‌ . تو ماشین یقه خزدار پالتوی قهوه‌ای که میشد یه شالگردنم باشه . . درآورد پیچید دور صورتم و با لحن حرص خوردن مخصوصِ خودش بدون اینکه دندوناش از هم باز شه .‌ . گفت : سرما نخوری حالا همین امروز . . بعد چسبید بهم . . آژانسی آینشو تنظیم کرد و یه نگاه از آینه به ما دوتا ، بعد پرسید کجا برم؟! اخم ‌کردم . بنده خدا ترسید گفت : آبان هوای اینجا خیلی سرده! - خنگ خدا کجایی تو؟! حواست با منه؟! میگم کسیو دوست داشتی؟! ± نه، اصلا هیچ‌وقت کسیو دوست نداشتم ❤️‍🩹: )! 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- آریانفر یه لعنتیه حق‌گو. . . ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

خدارو چه دیدی یهو دیدی یروزی رسید ، تو افتادی من مردم مگه نه. . . آبرویی مام همینقدره ، اصلا اقا حبیب همیشه میگفت همینه آبرو یادته؟ یادته بهت گفتم دلتنگم. گفتی دلتنگ کی؟. گفتم همون که دلبر ترینه. 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- آریانفر یه لعنتیه حق‌گو. . . ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

بعضی وقتا حس میکنم یه آدم واقعی نیستم، یه تصویر محو‌ام که هی داره خودش رو از نو نقاشی میکنه با دستای خسته، با رنگای اشتباهی . هر صبح که بیدار میشم، باید دوباره وانمود کنم که میدونم کی‌ام. دوباره تظاهر کنم که میدونم چرا هنوز زنده‌ام و هیچکس نمیفهمه چقدر سخته وقتی حتی نگاه کردن به آینه هم جرئت میخواد. بعضی روزا، تمام چیزی که میخوام فقط یه دیوار خالیه تا با سر بکوبم روش، شاید فکرام بریزه بیرون. . . یا شاید سکوت کنن برای چند ثانیه من خسته‌ام از صدایی که فقط توی سرم میپیچه و از آدم‌ هایی که هیچوقت نشنیدنش. . . ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- پسره توییت زده : ‌تو اولین و آخرین کسی بودی که حاضر بودم بخاطرش انقدر کر و کور و احمق باشم ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- او ؟! او انگار یک لحظه سکوت بود در میان هیاهوی زندگی . . یک دستِ دراز شده بود زمانِ افتادن از پرتگاه ؛ یک صدایِ آشنا بود در سرزمینی غریب ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

احساساتم همیشه گند میزنه به زندگیم ؛ 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』