آیزاک باشویس سینگر گفت: «سطل آشغال بزرگ‌ترین دوست نویسنده است.» 📚 | خودِ نوشتن @Apostrophe

خوندنی | ۱۳ شاید زنده‌بودن یعنی همین: ... @Apostrophe

امروز اولین روز از باقیمانده‌ی عمر شماست. 📚 | راه داستان @Apostrophe

خوندنی | ۱۴ زندگی‌اش هرگز ... @Apostrophe

خلاقیت عبارت است از تغییر دادن سؤال از «آیا پاسخی هست؟» به «پاسخ چیست؟» 📚 | بی‌حد و مرز @Apostrophe

یکی از عموزاده‌هایم در بوئنوس آیرس عمیقاً اعتقاد داشت کتاب می‌تواند به عنوان نشانه‌ای روی سینه، علامت تعلق خاطر، عمل کند، و همیشه هنگام سفر با همان دقتی که لباس‌ها و جامه‌دانش را انتخاب می‌کرد، کتاب‌های موردنظر خود را هم برمی‌گزید. این زن هرگز با کتابی از رومن رولان سفر نمی‌کرد، تا مبادا متظاهر جلوه کند، یا کتابی از آگاتا کریستی برنمی‌داشت تا بیش از حد ساده و عامی به‌نظر نیاید. برای او آلبر کامو مناسب سفرهای کوتاه و ای‌.جی. کرونین مناسب سفرهای طولانی بودند؛ داستانی کارآگاهی از ورا کاسپاری یا الری کویین برای سفرهای کوتاه آخر هفته به بیرون شهر و رمانی از گراهام گرین برای سفر با کشتی یا هواپیما کفایت می‌کردند. 📚 | تاریخ کتابخوانی @Apostrophe

عادات خواندن «نیکولو ماکیاولی» این‌گونه بود؛ او پیش از آنکه بنشیند و آثار نویسندگان کلاسیک یونان و روم را بخواند، بهترین لباس‌هایش را می‌پوشید. ماکیاولی وقتی آثار کلاسیک ادبیات و فلسفه‌ی باستان را می‌خواند، خود را در حال گفت‌وگو با نویسندگانی چون سزار و سیسرو، هومر و هوراس، سنکا و سوفوکل می‌دید. 📚 | آدمی همان است که می‌خواند @Apostrophe

پیروزی در روشنایی جشن گرفته می‌شود اما در تاریکی به‌دست می‌آید. 🎬 | Dune: Prophecy @Apostrophe