eitaa logo
ذاکرین آل الله
361 دنبال‌کننده
3.1هزار عکس
1.9هزار ویدیو
442 فایل
( متن اشعار؛سبکها وفایلهای صوتی ایام ولادت و شهادت ائمه اطهار(ع) ومناسبتها ی ملی و مذهبی التماس دعا حاج غلامرضا سالار 09351601259 . شماره جهت ارتباط با مدیر کانال...
مشاهده در ایتا
دانلود
. صلی اللّه علیه و آله و سلم و مدحِ مولا بردار تسبیح بفرست صلوات این سرِّ کماله این راهِ نجات اللهمَّ صلِّ علی محمّد و آلِ محمّد ذکرِ خداست شورِ هلهله‌یِ فرشته‌هاست راهِ به دست آوردنِ دلِ .... شاه و زیارتِ کرب‌وبلاست نبی از حسین و حسین از نبیه‌‌ دمِ هر دو آقا علی یاعلیه علی ولی اللّه علی علی علی علی علی /۴/ سر تا پا نور پا تا سر شور اسلامه پاینده تا روزِ ظهور اللهم صل علی محمّد و آل محمّد شعارِ دین دعایِ مستجابِ مسلمین این روزا بیشتر بگو که فقط .... یک علیه امیرالمؤمنین نبی از حسین و حسین از نبیه‌‌ دمِ هر دو آقا  علی یاعلیه علی ولی اللّه   علی علی علی علی علی /۴/ ✍ .👇
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم مخمّس شهادت حضرت رسول اللّه صلی اللّه علیه و آله و سلم رحمت محبّت مغفرت غیرت نجابت نور عزّت عدالت عافیت حکمت اِصالت شور در سینه‌ات اَسرارِ نابِ واضح و مستور مدحِ شما روزِ قیامت ناله‌یِ ناقور از گاهواره عاشقت هستیم ما تا گور کون وُ مکان مدیونتان دین زیرِ دِینِ تو ای روح و جانِ عاشقان در شور و شِینِ تو گیتی ندیده‌َست و نخواهد دید عینِ تو از آنِ عشقی عاشقم عشقم حسینِ تو بر عاشق و معشوقِ او دادم سلام از دور دستِ ادب را رویِ قلبم می‌گذارم آه راهِ حرم را با سلامی می‌کنم کوتاه من روبه‌رویِ گنبدِ خضرایِ این درگاه دارم زیارت می‌کنم دلدار بسمِ‌اللّه یا رحمةٌ لِلعالمین شد زائرت مأجور تب کرده بودی و تمامِ پیکرت می‌سوخت با طعنه‌ها قلبِ تو وُ همسنگرت می‌سوخت پیشِ نگاهت اعتقاد و باورت می‌سوخت اِنگار می‌دیدی چگونه دخترت می‌سوخت دیوار وُ در با هم هجوم آورد سویِ نور اَجرِ رسالت می‌شود میخِ در وُ دیوار شد بارِ شیشه خُرد چون شد ضربه‌ها تکرار آقا نبودی با غلافِ کینه‌یِ اَغیار افتاد بازویِ گلِ یاسِ حرم از کار عجِّل وفاتی شد نوایِ کوثرِ رنجور تو رفتی و سهمِ علی بعد از تو عُزلت شد در شهرِ تو در کوچه‌یِ تنگی قیامت شد حقِّ امیرالمؤمنین‌‌ِ ما که غارت شد سیلی جوابِ آهِ همراهِ ولایت شد ردِّ کبودی مانده رویِ صورتِ مأمور‌‌‌‌ مأمورِ حفظِ دین وُ حامیِ ولا افتاد ناموستان با ضربه‌هایِ بی‌حیا افتاد طفلی حسن می‌دید چادر زیرِ پا افتاد یک ضربه زد امّا رویِ دو گونه جا افتاد شد ندبه‌خوان قامت‌کمان ... سارق شده مغرور
. مُسمّط مثلّث شهادت حضرت رسول اکرم صلی اللّه علیه و آله و سلّم اُمیدِ اوّل و آخر رسولِ رحمت و نور قرارِ حیدر و کوثر اُصولِ شور و شعور نشانِ لطفِ شما در قبول کردنِ مور قسم به گنبدِ خضرایِ بی‌نظیرِ شما نیامده نمی‌آید کسی نظیرِ شما به رویِ دوشِ شما پرچمِ محبّت بود عدویِ واقعی‌ات جهلِ خَلق و غفلت بود پیمبری که همیشه به فکرِ اُمّت بود عجب ندارد اگر فکرِ حالِ ما کرده تب آمده طرفَش یادِ کربلا کرده حسین از من وُ من از حسینم اِی مردم خیالتان نرود سمتِ مُلکِ ری مردم خیالمان نرود سویِ بَزمِ مِی مردم اگر به فاطمه سیلی زدید غم حتمی‌ست اِسارت حرم و ناله‌یِ عَلم حتمی‌ست اگر درِ حرمَش سوخت خیمه می‌سوزد از این سقیفه بدی کوفه که می‌آموزد به سویِ آلِ نبی چشمِ هیز می‌دوزد اگر شکسته شود پهلویِ گلم حتماً به گوشِ دخترکی چنگ می‌زند دشمن به خونِ محسن و شش ماهه‌یِ ربابه قسم بریده مثل حرم می‌شود خدا نفسم اگر به روضه‌یِ گودال و بزمِ مِی برسم دوباره یادِ قمر می‌کنم کجا افتاد؟! عمو نبود و گلِ خیمه زیرِ پا افتاد پیمبرِ حرمِ بینِ دود زینب بود کسی که شد همه‌جایش کبود زینب بود شهیدِ طعنه‌یِ آلِ یهود زینب بود به رویِ گردنِ دین دِیْنِ زینبِ کبراست حدیثِ نابِ کِسا وُ زیارتْ عاشوراست نوایِ فاطمیه نوحه‌یِ مُحرّمِ ما نوشته‌هایِ کتیبه شعارِ پرچمِ ما تمامِ سِلمِ مُسلَّم اِمامِ هر دَمِ ما مدالِ فخرِ رسول و عَیارِ این مکتب قسم به ندبه‌یِ پیغمبر است یا‌زینب ......__________________
. مُسمّط مربّع و تب مثلِ آتش گُر‌ گرفت و پیکرش می‌سوخت دریایِ رحمت در میانِ بسترش می‌سوخت آلاله می‌زد ناله‌ وُ برگ‌وُبَرش می‌سوخت همراهِ آه او وجودِ دخترش می‌سوخت سقفِ سرِ کوثر پس از این بیت‌ُالاحزان است این روزها صاحب‌عزا آیاتِ قرآن است رحمت ببندد دیده‌هایش را عذابی هست هرجا که آتش می‌رود بالا طنابی هست وقتی که دستی بسته باشد اضطرابی هست دلواپسیم از بَس که مردِ ناحسابی هست مزدِ رسالت را مدینه زود خواهد داد قنفذ غلافَش را که بالا برد دست افتاد بسته شده دستِ یداللّهِ حرم اِی وای افتاده رویِ خاکِ کوچه مادرم اِی وای بازویِ یاسِ مصطفی دارد وَرم اِی وای دیده چه‌ها در کوچه‌ها شاهِ کرم اِی وای بر رویِ این گلبرگ رَدِّ پنجه می‌ماند هر شب حسن در خلوتِ خود روضه می‌خواند ای وای از این کوچه و آن خاطراتِ بد دیدم به روزِ بانویِ گلها چه‌ها آمد خندید و حقِّ مادرم دزدید و سیلی زد بد زد فقط من دیده‌ام مانده به رویش رَد دیدم که می‌لرزد تنَش لرزید اُفتادم با چشمِ گریان چادرِ خاکی تکان دادم ما گریه می‌کردیم و آن نامرد می‌خندید می‌گفت یک‌‌سیلی زدم اَمّا دو تن لرزید زخمِ زبان می‌زد چه شد آویزه گم کردید از این به بعد از کوچه‌هایِ تنگ می‌ترسید هرکس که می‌گوید امیرالمؤمنین مولاست باید بداند زندگی همراهِ سختی‌هاست هرکس که شد یارِ علی زخمِ زبان خورده یک خنجر از دشمن یکی از دوستان خورده اینجا کتک یاسِ پیمبر بی‌امان خورده در شام بینِ تشت لبها خیزران خورده با کعبِ نی می‌زد به لعلِ کعبه واویلا ذکرِ حرم شد العجل مهدی گل زهرا ...................................................................
. نبی به تارک ما تاج افتخار گذاشت برای امت خود فخر و اقتدار گذاشت نخواست اجر رسالت ولی دو گوهر پاک میان ما دو امانت به یادگار گذاشت دو گوهری که عزیزند چون نبوت او یکی کتاب خدا و یکی‌ست عترت او از این دو، مقصد و مقصود او هدایت بود همه هدایت او نیز در ولایت بود مودتی که ز ما خواست بر ذوی القربی از او به ما کرم و عزت و عنایت بود خطاب کرد که این هر دو اعتبارِ هم‌اند هماره تا ابد الدهر در کنار هم‌اند به حق که این دو همانند نور و خورشیدند که از نخست به قلب بشر درخشیدند چهارده سده بگذشته هم‌چنان شب و روز ز هم جدا نشدند و فروغ بخشیدند چنان که نور و چراغ‌اند لازم و ملزوم یکی‌ست مکتب قرآن و چارده معصوم.. سوای قرآن، مؤمن فنا بُوَد دینش بدون عترت هرکس خطاست آیینش کسی که گفت کتاب خداست ما را بس کند هماره خدا و کتاب نفرینش به آیه آیۀ قرآن قسم، بُوَد معلوم که دین شیعه کتاب است و چارده معصوم چهارده مه تابنده، چارده اختر چهارده صدف نور، چارده گوهر چهارده یم توفنده، چارده کشتی چهارده ره روشن، چارده رهبر چهارده ولی و چارده مسیحا دم که هم مؤیِد هم بوده، هم مؤیَد هم هزار حیف که امت ره وفا بستند پس از رسول خدا عهد خویش بشکستند هنوز جسم حبیب خدا نرفته به خاک به دشمنان خدا دسته دسته پیوستند به بیت فاطمۀ او هجوم آوردند به جای گل همه هیزم برای او بردند مدینه دستخوش فتنه‌ای عجیب شده‌ست بهشت وحی محیط غم حبیب شده‌ست کجا روم؟ به که گویم؟ چگونه شرح دهم؟ علی که بود وصی نبی غریب شده‌ست سقیفه گشته به پا و غدیر رفته زِ یاد چه خوب اجر نبی داده شد، زهی بیداد!.. چه روی داد که بستید دست مولا را؟ رها ز بند نمودید دیو دنیا را؟ چرا رسول خدا را ز کینه آزردید؟ چرا به بیت ولایت زدید زهرا را؟ طریق دوستی و شیوۀ وفا این بود؟ جواب آن همه احسان مصطفی این بود؟ عدو به آتش اگر جنت الولا را سوخت شراره‌اش حرم‌اللهِ کربلا را سوخت نسوخت چادر دخت حسین را تنها پَرِ ملائکه و قلب انبیا را سوخت بُوَد به قلب زمان‌ها فرود آن آتش بلند تا صفِ حشر است دود آن آتش قسم به فاطمه و باب و شوی و دو پسرش که هرچه آمده اسلام تا کنون به سرش خلافِ خلق، همان اختلافِ اول بود که شد جدا ره امت ز خط راهبرش هماره «میثم» طیِ رهِ کُمیت کند به نظمِ تازه، حمایت ز اهل‌بیت کند ............................................................