eitaa logo
ذاکرین آل الله
361 دنبال‌کننده
3.1هزار عکس
1.9هزار ویدیو
442 فایل
( متن اشعار؛سبکها وفایلهای صوتی ایام ولادت و شهادت ائمه اطهار(ع) ومناسبتها ی ملی و مذهبی التماس دعا حاج غلامرضا سالار 09351601259 . شماره جهت ارتباط با مدیر کانال...
مشاهده در ایتا
دانلود
صلوات‌الله‌علیه وقت سحر انگاری داره صدای پای خزون میاد از طرف مسجد کوفه داره صدای اذون میاد حالا دیگه، وقتِ راز و نیازه ولی انگار، این آخرین نمازه ۲ فُزتُ وَ ربِّ روی لبامه ، تموم شد این جدایی چشمامو تا میبندم میخونم ، فاطمه جان کجایی ببین زهرا ، حیدرت اومد یادم نمیره توی آتیش خونه و یاس کبودم سوخت پشت در افتاد امید من انگاری کل وجودم سوخت همون لحظه که فاطمه زمین خورد همون لحظه بود که دیگه علی مُرد ۲ سی ساله انگار یه استخونه ، که مونده تو گلومه سی ساله که صورتِ کبودِ ، فاطمه روبه‌رومه دیگه زهرا ، حیدرت اومد
یا ابانا مولا علی ای معلا مولا علی یا حیدر یا حیدر السلام ای شاه نجف از تو معنا داره شرف یا حیدر یا حیدر شرط اول قبولی عبادته که تویِ دلا باشه محبتت علی به خدا حرومه اون اذونی که دوبار نداره شهادت به ولایتت علی عالمی حیرون از قدرت چشمایِ تو خدا بعدِ خلقتت محو تماشای تو سجده‌گاه آدم خاکِ زیرِ پای تو خود عیسی شده زنده از نفس‌های تو یاعلی یامولا مطلوب کل طالبی اسدالله الغالبی یا حیدر یا حیدر فاتح هر میدون علی دشمناتن حیرون علی یا حیدر یا حیدر حرف ما نه این یه نقل تاریخیه که تو اُحُد فقط تو موندی یه تنه آقا اون سه تا فراری و بذار نگیم فقط یکیشون بعدِ سه روز پیدا شده چرا؟ مثلِ تو هیچ موقع نبوده و نیست آقا تو یداللهی و دلاور و بی ‌همتا خوب شجاعت اصلا از تو گرفته معنا تا ابد پرچم مرتضی عَلیّه بالا یاعلی یامولا
صلوات‌الله‌علیه موذن کوفه داره اذون میگه انگاری لحظه‌ی به تو رسیدنه دیگه سی ساله که دارم میسوزم به یادِ تو دستام بسته بود و فضه رسیدش به دادِ تو دوری ، تموم شده زهرا ، دیگه بخند حالا ، مثه قدیم خانم زخمِ ، منو ببند مظلوم علی علی راحت میشم دیگه از دنیای نامرد دنیا چیزی نداشت به جز غم و عذاب و درد سی ساله که برام روزِ خوش نیومده من اومدم فاطمه جانم جدایی سر اومده یادم ، نمیره که تنها ، بودی ولی خانم ، تا آخرین لحظه موندی ، پایِ علی مظلوم علی علی
صلوات‌الله‌علیه چشمامو، تا که روی هم میذارم میبینم، زهرا اومده کنارم با یادِ، دردِ پهلویِ شکستش... من یه عمره بیقرارم یادِ آتیش و درِ سوخته شده سی ساله عذابِ من حالا راحت میشم از دنیا دیگه اومده دمِ رفتن دنیا گرفت همه‌ی دنیامو آتیش زدن همه رویاهامو فقط می خوام ببینم زهرامو ۲ علی علی، علی حیدر حیدر با اینکه، رسیده لحظه‌ی آخر اما دل، شده بیقرار و مضطر بی‌تابم، واسه اون وقتی که زینب دیگه میشه بی‌برادر یه روزی میاد که تو کوفه دوباره پا میذاره اما دستای بسته میاد، زینب بی حسینه و تک و تنها رونیزه‌ها می‌بینه دنیاشو بازم داره می‌باره چشماشو به کی بگه آخه این درداشو ۲ عقیله یا زینب یا زینب
هرکسی احساسِ تنهایی و غربت می‌کند می‌رود شاهِ خراسان را زیارت می‌کند چون خبر دارد که با یک تکه نانِ حضرتی روح درمان می‌شود ، حسِ طراوت می‌کند زائرش خیلی سعادت دارد ، آخر گفته است او سه جا از زائرانِ خود حمایت می‌کند پیشِ نورِ گنبدِ نورانی‌اش ، خورشید هم با تمام نورش احساسِ حقارت می‌کند زائرِ سلطان، کنار پنجره فولاد از او هر چه می‌خواهی بخواه حتما ، عنایت می‌کند شیعیان که جایِ خود ، دیدم درِ باب الجواد که مسیحی هم به اون عرضِ ارادت می‌کند فتنه‌های دشمنان خاکِ ایران ابتر است چون علی موسی الرضا از آن حفاظت می‌کند خاکِ ایران و خراسانش به جای خود ، رضا بر تمام عالم و آدم امامت می‌کند هر که در دنیا امامش بوده مولایِ رئوف روزِ محشر ، عالمی بر او حسادت می‌کند بی شک و تردید بر زوار شاه تشنه لب کربلا را ضامن آهو کرامت می‌کند روضه‌دارِ روضه‌های غربتِ کرب و بلاست گریه‌هایش را "عیون" دارد روایت می‌کند روضه‌ی ظهر عطش را هم از او ابن الشبیب با دو چشم خیس و بارانی روایت می‌کند 🔸شاعر: ===========================
ملکیه‌ی ملکوت تو امتدادِ تجلّیِ حیدری بانو تو عطرِ نابِ بهشتی تو کوثری بانو ملیکه‌یِ ملکوت و کریمه‌ای، آخر... تو از سلاله‌یِ موسی‌بن‌جعفری بانو همیشه دست پر از محضرِ تو برگشتم من از حریمِ تو دارم مقرری بانو زمانه شد متحیر از این مقامت که... شفیعه‌یِ همه فردای محشری بانو کنارِ شاهِ خراسان ، امامِ هشتم ، تو... دلیل برکتِ این خاک و کشوری بانو غزل به نامِ "رضا جان" شده منور پس... کمی بگویم از این حس خواهری بانو برای او تو شبیهِ عقیله‌ای، یعنی... تمامِ دلخوشیِ این برادری بانو ولی شبیهِ عقیله هزار شکرِ خدا ندیده‌ای سرِ راهت ستمگری بانو
رضا جان نام زیبای تو آغازگرِ آغاز است وصف لطف تو جدا از همه‌ی الفاظ است غبطه خوردم به سبکبالی بی دغدغه‌ی... آن کبوتر که در اطراف تو در پرواز است من همیشه به تو دردِ دلِ خود را گفتم جز تو آخر چه کسی با دل من همراز است؟ میرسد باز صدا از سرِ گلدسته‌ی تو صوت پرواز ملائک که طنین انداز است سخت وابسته‌‌ی نقاره زدن هاست، دلی... که به دنبال صدایی‌ست که خوش آواز است به فدایِ تو که به شیخ بهایی گفتی درِ این خانه به روی همه عالم باز است یک مسیحیِ مسلمان شده دائم می‌گفت: تو مسیحای منی هر نفست اعجاز است گرچه در زندگی‌ام حالِ پریشان دارم کرده‌ام شکر خدا را که رضا جان دارم یکشنبه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۳
غبطه وقتی خدای ماست عزادار کربلا ما میشویم تا به ابد زار کربلا عمری نشسته‌ایم سر سفره‌ی حسین هستیم تا همیشه بدهکار کربلا فطرس شفا گرفت ، خدایا چه حکمتیست؟ بعد از شفای خود شده بیمار کربلا نان را به نرخ حضرت عباس خورده‌ایم هستیم ریزه‌خوارِ علمدارِ کربلا هرساله اربعین همگی دیده‌ایم که اولاد آدمند گرفتار کربلا زوار کربلا همه مدعُوِّ مادرند چون هرکسی که نیست سزاوارِ کربلا راهی شویم یا که بمانیم، آخرش ما غبطه میخوریم به زوار کربلا .
با نگاهِ لطفِ بی اندازه‌ات اعجاز شد بی‌سوادی در حرم آمد غزل پرداز شد ‌ ‌می‌شود حس کرد لبخندِ خدا را در حرم هر زمان آوایِ نقاره طنین انداز شد هر گرفتاری که آمد، دستِ خالی برنگشت یک توسل کرد و بعد از آن گره ها باز شد "خوش به حال آن کبوتر بچه‌ای" که در حرم بال هایش را گشود و قسمتش پرواز شد شیعه مدیون است بر چشمانِ عالم پرورت گوشه‌ی چشمانِ تو شیخِ بهایی ساز شد مرکزِ ثقلِ دیار عشق تنها مشهد است یا رضا جان بر لب آمد عاشقی آغاز شد از نگاهِ مهربان و نورِ الطافِ تو بود "آمدم ای شاه"، اگر زیباترین آواز شد زائرِ کویِ تو ای شاهِ خراسان تا ابد در کلاسِ بندگی، از دیگران ممتاز شد
روحُ الامین محتاجِ لطفِ بی‌کرانت خِلقت بُوَد منظومه‌ای در کهکشانت عالم به قربانِ نگاهِ مهربانت قلبم دوباره پر زده در آسمانت ای روحِ رحمانیِّ آیاتِ الهی ای حضرتِ مشکل‌گشا گاهی نگاهی قلبِ حسینی‌ها همیشه مبتلایت حاجت گرفته عالمی هم از دعایت قربان لطفِ تا ابد بی‌انتهایت باشد سلیمان خادم و حاتم گدایت آرامِ جان عمّه و زهرایِ بابا آئینه دارِ حضرتِ امِّ ابیها از دست‌هایت عالمی حاجت گرفته هرکس که مانده پایِ تو،عزت گرفته دنیا فقط با مهرِ تو برکت گرفته نوکر به یُمنِ نامِ تو قیمت گرفته شمعِ شبِ ظلمانیِ پروانه‌هایی دردانه‌یِ جمعِ همه دردانه‌هایی بانو شنیدم نیمه‌شب در بینِ صحرا ماندی جدا از قافله تنهایِ تنها شد اشک‌هایِ چشمِ تو مانندِ دریا زجر آمد و خیلی بلا دیدی تو، امّا با اینکه زخمی بود از سر تا به پایَت چیزی نگفتی با کسی از دردهایت دنیا سه ساله مثل تو هرگز ندیده مانندِ زهرا مادرت، "قامت خمیده" از دوریِ تو کربلا حسرت کشیده هر اربعین یادِ تو هستم ای شهیده تو مانده‌ای با رنج در کنجِ خرابه بوده همیشه گنج در کنجِ خرابه
غبطه وقتی خدای ماست عزادار کربلا ما میشویم تا به ابد زار کربلا عمری نشسته‌ایم سر سفره‌ی حسین هستیم تا همیشه بدهکار کربلا فطرس شفا گرفت ، خدایا چه حکمتیست؟ بعد از شفای خود شده بیمار کربلا نان را به نرخ حضرت عباس خورده‌ایم هستیم ریزه‌خوارِ علمدارِ کربلا هرساله اربعین همگی دیده‌ایم که اولاد آدمند گرفتار کربلا زوار کربلا همه مدعُوِّ مادرند چون هرکسی که نیست سزاوارِ کربلا راهی شویم یا که بمانیم، آخرش ما غبطه میخوریم به زوار کربلا
. ای مقتدایِ مرتضی و حضرتِ زهرا باید چگونه گفت از تو سید بطحاء؟ صحرا شده مجنونِ تو، دلداداه‌ات دریا بالاتر از تو نیست اصلا در همه دنیا تو رحمةُ لِلعالمینی یا رسول الله تو مایه‌یِ فخرِ زمینی یا رسول الله در مهربانی، مهربانِ مهربان‌هایی تنها نه اینجا تو امامِ آسِمان‌هایی در مبحث اخلاق هم نُقلِ دهان‌هایی تو ماوَرای فکر و توصیف و بیان‌هایی پیغمبرِ دل‌ها و آقای قلوبی تو یا با زبانِ خود بگویم که: چه خوبی تو سلمان، ابوذر، حمزه و عمار اصحابَت پیغمبران همواره مست باده‌ی نابَت تنها نه عرش و فرش، لاهوت است بی‌تابَت عالم فدایِ جانمازِ بینِ محرابَت بردی قرار از قلب عالم یا اباالزهرا تو آمدی تا که بگویی از علی تنها گفتی به مردم بارها راه سعادت را راهِ نجات و راهِ پیروزیِ امت را گفتی نمی‌بیند بلاهایِ قیامت را هرکس اطاعت میکند قرآن و عترت را اما چه شد با عترتت؟ جز ناجوانمردی رفتی، چه ها کردند جایِ عرضِ هم دردی سربسته می‌گویم که بعد از تو جگر خون شد بی احترامی به علی در حکمِ قانون شد زهرای مرضیه پریشان حال و محزون شد چه ظلم‌هایی که به این مظلومه خاتون شد تنها زمین نه در غمش عرش خدا می‌سوخت زهرا در آتش مانده بود و مرتضی می‌سوخت ✍ .