خدای سبحان را گواه می‌گیرم، حقیقت ولایت عُظمای صاحب العصر و الزمان را گواه می‌گیرم، وقتی ما شما را به خلاف می‌بینیم، دلمان به حال شما می‌سوزد... خدا را گواه می‌گیرم. نمی‌گوییم به درک؛ به ما چه؟ خیر! ما نمی‌توانیم کسی را افتاده، بیچاره، در گناه ببینیم، بگوییم به درک، به ما چه؛ ما باید دلسوز به حال شما باشیم. (صوت بسیار دلنشین علامه حسن زاده آملی) @Arefane

زخم او، بِه ز دوای دگران...

«متنی که علامه حسن‌زاده آملی برای سنگ مزار همسرش نوشت» (بخشی از گفتگو با دکتر محسن اسماعیلی) برنامه کلمه - قسمت ۲۹ ✍ بخشی از کلام ایشان در کلیپ صحیح نیست؛ چرا که تخلص شعری علامه، «حَسَن» بوده نه «الهی». ایشان می‌گویند که حضرت علامه روی سنگ مزار همسرشان نوشته اند: «جنّتِ نعیمِ الهی»؛ که منظور از «الهی» هم خود علامه هستند. درحالیکه ایشان نوشتۀ قبر را اشتباه متوجه شده اند، چراکه کلمۀ «الهی» از عبارت قبلش کاملاً جداست و بخشی از الهی نامه است. عبارت صحیح سنگ مزار چنین است: روضة من ریاض الجنة. روح و ریحان و جنت نعیم. الهی، موج از دریا خیزد و...(الی آخر) @Arefane

تکمله از «کانال علامه دهر»: تخلّص شعری حضرت علامه حسن‌زاده رفع الله درجاته در دیوان اشعار (آملی/ حَسَن/ نجم) است.

قهرِ او، بِه ز سلام دگران...

به اخمت خستگی در می‌رود، لبخند لازم نیست...

چنین صوت لطیف و پند لطیفی، البته از چنان روح لطیفی تراوش می‌کند؛ از کوزه همان برون تراود که در اوست...

منعِ او، بِه ز عطای دگران...

جورِ او، بِه ز وفای دگران...

منقول است که دلقک فرعون که در جمیع احوال خود را به صورت موسی نمودی و مردم را خندانیدی، چون فرعون با قوم خود غرق شد و او به سلامت در رفت، موسی آه برآورد که خدایا! همۀ آزار من از او بود. ندا آمد که ای موسی! خود را چون شبیه به تو می‌نمود، عیب بود که مشابه تو را که دوستی، چون دشمنان دارم... @Arefane