- نامۀ اول، جُ‌م‌ع‌ه‌. آیدایِ عزیزم که از نور و عروسک و روشنی نشأت می‌گیری، دیانایِ آبی و دور، مهسایِ ناز، تارا و مائده‌ی عزیزم، حانیۀ دوست‌داشتنی، وانیایِ اَمن و مأوا، خانومِ میم و حامیم عزیز، تسنیمِ پرستیدنی، پرنیایِ لطیف، حدیثۀ شیرین، سوهیوکِ شیفته، شادیِ زیبا مثلِ نور، لیلی و آرنای‌‌ِ عزیز، وارشِ فرهیخته، بلانکا و اسماء با همزه‌ی آخر و پارمیدایِ عزیزِ قلبم، آیهانِ همیشه پناهگاه، نیکس و میویس و اسکاتِ گیلاسی، وانیایِ ملیح و ستارۀ عزیزِ من، فاطمه‌ی زیبا مثلِ شرقیِ غمگین، ویولتِ ظریف، مجهول، نرگس، ریحانه، سما، آلاء و نازنینِ خوش‌قلب، الینایِ عزیز، ماهی و ناز‌ِ بانمک، النایِ صبور، پریزاد، تیامی، رزالینِ و وایولآیِ بامزه، پروانه‌ و لیلیِ قصه گوء، عسل و ساره‌ی دوست‌داشتنی، تارایِ عزیز، ماهلین و ستاره‌ی پرستیدنی، مَه، یرین و کوردلیایِ عزیزم، هاله و هارویِ مملو از حسِ خوب، آنوشا و رهایِ متفاوت، لونیکایِ پرمحبت، ستایش و هستیِ عزیز، آیسان، رؤیا و سهایِ عزیز، بچه‌هایِ گپِ رزالین، ریحان، آبان، یکتا، نیلی، لیا، آگاتا، نور، نویسنده‌ی نقلی، آبیِ عزیز، محیایِ قصه‌گو، ممبرهایِ اینجا و افرادی که دیگه در کنارم نیستن [ یاسین، پارمین، آرمینا، هلینا، مهلا و رها ] و در نهایت، مهسای‌ِ عزیزم که قلبِ عروسکیم رو روشن کردی؛ ممنونم که دقایقِ امسالم رو زیبا و حقیقی‌تر کردید و آغوشِ ستاره‌ای بهتون ⭐️ - نِلی از اندوه‌پرست.

لاو لنگوئج من پیامای پیگیریه،”سرما خوردگیت خوب شد؟ ، امتحانتو خوب دادی؟ ، رسیدی خونه؟“.

امروز>>>

اگر چه دستم به تو نمی‌رسد ولی تو را میان شعرها و نامه‌ها بار دیگر ملاقات کرده و خواهم بوسید ..

بانو فروغ می‌گفت: "بویِ غم می‌داد چشمانش" بله، نه تنها چشم‌ها، بلکه تمامِ دقایقِ ما بویِ غم می‌ده.

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشید.

به من بگو فراموشی را کجا می‌فروشند، و کجا می‌توانم رخسار پیشین خود را بیابم و چگونه می‌توانم به خود بازگردم ..