روزی‌درحوالیِ‌پاییز‌؛‌میانِ‌‌انبوهی‌کتاب‌ با‌نوای‌برخورد‌باران‌‌و‌شیشه‌ی‌پنجَره‌ فنجانی‌چای‌گرم‌‌می‌نوشیم‌و‌من‌برایت میگویم‌که‌‌درتمام‌پاییزهای‌پیشین‌ِ‌بی‌باران نبودت‌بیشتر‌از‌باران‌حس‌میشد. @Arvan_sun.زاده‌مهر

هوشنگ ابتهاج : درین سرای بی کسی کسی به در نمیزند.. به دشت پُر ملال ما، پرنده پر نمیزند.. @Arvan_sun

ظاهر‌م‌را‌نگاه‌نکن‌،حال‌بهاری‌و‌ دم‌ازشکوفه‌زدنم‌را‌نگاه‌نکن‌ در‌درون‌خزانم‌‌،‌غروبی‌‌با‌حال‌و‌هوای‌پاییز شبی‌‌به‌سردی‌‌اواسط‌اسفند. دردلم‌شوقِ‌افتاب‌ِ‌اما‌،گاهی به‌روشنی‌شمعی‌قانع‌ام. درچشمم‌میل‌به‌اشک‌شوق‌است‌اما انگار‌چشم‌چپ‌‌میل‌به‌ابتدا‌باریدن‌ندارد. اتشِ‌عشقِ‌به‌پرواز‌م‌‌به‌قدری‌زیاد‌بود که‌بالهایم‌را‌سوزاند‌ اما‌نمی‌دانم‌چرا‌این‌بالهای‌سوخته دست‌ازشوقِ‌پرواز‌داشتن‌نمی‌کشند. @Arvan_sun.زاده‌مهر

اونکه‌واست‌به‌هم‌میریخت‌شهرو‌ دیگه‌نمیخوادت‌پشتتو‌کرده‌خالی دیگه‌ازدور‌نمی‌‌پادتت:) همدست•مهیار&اشوان

داستایفسکی : "آشوب درونش را نه کلمات می‌توانست بیان کند و نه فریاد ها. . ." @Arvan_sun

نیما‌یوشیج : خانه‌ام ابری‌ست اما در خیال روزهای روشنم. . . @Arvan_sun

این‌ابان‌را‌همیشه‌بر‌یادم‌می‌سپارم ابانی‌که‌بی‌لبخند‌بود‌و‌جای‌اینکه‌خود‌سرد شود‌،مردم‌را‌دلسرد‌کرد. این‌ابان‌را‌با‌دلی‌پر‌به‌اتمام‌میرسانیم‌ با‌گونه‌هایی‌که‌تر‌شدند‌‌و‌خیسی‌شان‌ از‌باران‌نبود. این‌ابانِ‌بی‌باران‌،همیشه‌گوشه‌ای از‌قلبهایمان‌خاک‌خورده‌‌و‌تلخ‌‌باقی‌می‌ماند. پایانِ‌ابانِ‌بی‌باران @Arvan_sun.زاده‌مهر

روایت‌تلخ‌یک‌‌حریق‌در‌سکوت گنجینه‌ی‌سبز‌‌،توسط‌اتش‌احاطه‌شده

ملک‌الشعرای‌بهار: سوختم زین آشنایان، ای خوشا بیگانه‌ای. . . @Arvan_sun