تلخی قهوه را میشود پذیرفت اما تلخی تو چرا؟

شکلات تلخ-

قاصدک ها میروند، قصه ی باد هاست این، غروب دلگیر، زیباست اما سرشار از غم دنیاست این، قلمم می لغزد بر سپیدی کاغذ، رد پایم در سکوت است در هجوم باد و سیاه، ابر غمگین ِ غمگین بغل کرده اند آسمان را، چشم دریا خیره مانده، گویی از غم گریانده، مینویسم ز دریا، از شن های سرد، و غمی که می نشیند بر این سرد

میتونست تقصیر من نباشه تقصیر من هم نبود اما من خواستم، من خواستم که تقصیر و هرچیزی از من باشه.

خاطراتمان را مرور کردم دستانم بوی خاکستر گرفت .

کار های زیاد، روز های بلند؛ زمان خیلی کم

گویا خودِ من از خودِ من بیزار است

.

دلم تنگه پرتقال من'