آرام‌آرام خودش را فراموش کرده است.

گویا آسمان هم گاهی چیزی را از آدم پنهان می‌کند. ستاره‌ها را می‌گویم همان‌هایی که هر شب سر جایشان ایستاده‌اند اما هیچ‌کس نمی‌داندکدامشان دارد برای رفتن آماده می‌شود. شاید ستاره‌ها هم شبیه آدم‌ها باشندتا وقتی می‌درخشند،کسی به فکر پرسیدنِ حالشان نیست. و درست وقتی ناپدید می‌شوند، همه یادشان می‌افتد که یک جایی در این تاریکی نوری بوده است. عجیب است،ما به آسمان نگاه می‌کنیم برای پیدا کردن چیزی که گم کرده‌ایم بی‌آنکه بدانیم شاید آنچه دنبالش می‌گردیم سال‌هاست از ما گذشته و تنها نورش هنوز به چشممان می‌رسد.

خب خب تقدیمی ازاین قراره که شما این پست+ یکی ازپست های موردعلاقتون رو فورمیکنید وصبرمیکنید تامن به ترتیبی که لینک چنل دادید ویدیوهای گالریمو به ترتیب بهتون بدم لینکا اینجا/حتما حتما فقط اینجا بزارید .

تنها نیازش همین بود، کسی در کنارش باشد که او را درک کند.