💚🍃 بی‌هوا، گاهی هوایِ صبحِ تازه تَر، بخواه! زندگی با مزهٔ قند لبِ دلبر، بخواه! وقتی ابرِ سرنوشت بر چتر دستان خداست نیکبختی در جهان را عشقِ شعله‌ور، بخواه! فصلِ رنگ و مهربانی را زده سنجاقِ عشق یک سلام آبی از چشم تماشاگر، بخواه! جنبشِ عالم به فرمانِ خمِ ابروی اوست عزت و زیبایی از بانویِ پیغمبر، بخواه! کودکی را کرده‌ای الگویِ سرداران عشق بی‌دلیلِ بی‌دلیل، آغوشی از مادر بخواه! غنچهٔ لب‌های خندانِ سپیده سر زده ارجمندی و جمال از ساقیِ کوثر، بخواه! ای دلِ بی‌تابِ من، وقتی امیدت به خداست زندگی با مزهٔ قند لبِ دلبر، بخواه! #کبری_رحمتی(بی‌تاب) #صبحتون_دلبرانه #زندگی‌با‌مزه‌قند‌لب‌دلبر‌بخواه🍃

🍁🕊🍁 برخیز و بخوان! قطعه‌ای از مثنویِ مو با صنعتِ وصف آمده پاییزِ ثناگو از خونِ به جوش آمدهٔ خنده، شنیدم: عالم به فدایِ نفسِ تب‌زدهٔ او چشمی که لبش غرقِ تماشایِ نفس بود شد برگِ ورق خورده‌ای از حسِ تکاپو در خوابِ سحر، پاسخِ دندان شکنی اینست برخیز و بپرس، شعرِ پُر از عطرِ نفس، کو؟! از حالتِ لرزیدنِ پاهای تو پیداست زانوی غم‌ست در بغلِ میلهٔ بازو پرواز اگر سهم نگاهِ نفست نیست در بند خماری جنون جان بده!...تیهو داراییِ تو روشنیِ تیرهٔ صبح و... سبزیِ غزل‌وارهٔ شب کرده هیاهو انسانِ سرآمد شده هم قافیه را باخت تحریک شده، پرهیجان، لمحه‌ٔ مینو پرمغز وپر از جوش و پر از شور و حرارت آشوبِ دل‌انگیزِ غزالانِ سحرجو در ورطهٔ امیالِ پسندیده دلم خواست عطرِ نفسِ رایحهٔ مریم و شب‌بو شعرم به فدایِ دلِ بی‌تابِ روانی ماهی که نگاهش شده است مثنویِ مو #کبری_رحمتی(بی‌تاب) #عالم‌به‌فدای‌نفس‌تب‌زده‌ی‌او

💚🍃 در شهپرِ شعرِ فروغ، انفس، نفس می‌زد، بمان! دیر آشنایِ تو شدم، دریا‌ کنارِ آسمان! گاهی نگاهم کن! نفس! حالا که بی‌تاب توام من زندگی سر می‌کشم، از چشم تو، دیوانه‌جان! #کبری_رحمتی(بی‌تاب) #با‌من‌بمان‌دیوانه‌جان🍃

آنقدر مستِ نمِ باران شدی که نفهمیدی تمامت غرق شد #کبری_رحمتی(بی‌تاب)

حالا که دستانت شده پیچک برایم از واقعیت تا خیال، راهی نمانده #کبری_رحمتی(بی‌تاب) #به‌امید‌وصال🍃