به سراغ من اگر میآیید،
پشت هیچستانم؛
پشت هیچستان جایی است...
پشت هیچستان رگهای هوا پر قاصدهایی است،
که خبر میآرند؛
از گل وا شده دورترین بوته خاک...
آدم اینجا تنهاست...
و در این تنهایی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است...
به سراغ من اگر میآیید،
نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد؛
چینی نازک تنهایی من!
-سهرابسپهری
#اشعارخاکآلود
او از عوض شده؛ از برای او هدف، وسیله را توجیه میکند...!
-کرکس
#قصههایجنگلتاریک
درین سرای بی کسی، کسی به در نمیزند
به دشتِ پُرملال ما پرنده پَر نمیزند
یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمیکُند
کسی به کوچه سارِ شب درِ سحر نمیزند
هرکجا باشم، هستم
آسمان مال من است؛
پنجره،فکر،هوا،عشق
زمین مال من است!
چه اهمیت دارد گاه اگر میرویند؛
قارچهای غربت!؟
-سهرابسپهری
#اشعارخاکآلود