-

یه جایی تو زندگی می‌رسی که دیگه از هیچ‌چیز تعجب نمی‌کنی ، نه از رفتن آدما ، نه از سرد شدنشون ، نه از بی‌تفاوتی‌ها . فقط نگاه می‌کنی و ساکت می‌مونی . چون یاد گرفتی بعضی چیزا رو نمی‌شه درست کرد ، نمی‌شه برگردوند ، نمی‌شه حتی توضیح داد . اونجاست که کم‌کم از درون خالی میشی ،‌ ولی از بیرون هنوز همون آدمی هستی که همه فکر می‌کنن خوبه .