کافی است یک نفر واقعاً با تو مهربان باشد و سپس از زندگیات برود تا جای خالی محبتی بیمنت را تا ابد در قلبت حس کنی.
بچه ها ما فکر میکردیم فقط باید از عشق و حال کن ها فرار کرد ولی حقیقت اینه که بیشتر از اونا باید از عشق و حال نکرده ها فرار کرد =)))))
۱۷ سالگی واقعا سن عجیبیه،
به تنهی درخت نگاه میکنی احساس میکنی یه حسی بینتون هست
یه هم اتاقی هم داشتم توی خوابگاه خاطرخواهاش براش گل و کیک میفرستادن دم در خوابگاه، خیلی دوران طلایی ای بود واقعا از بهترین شیرینی فروشی های تهران تغذیه میکردیم.
یهو یادم اومد سال ۹۲ دانشگاه تهران تور ده روزه ایتالیا-فرانسه-اسپانیا میذاشت ۵ میلیون تومن
تو کافیشاپی که میرم یه گروه دختر و پسر میان، میشینن حکم بازی میکنن. معلومه همدانشگاهی هستن. دوران ما مفهوم دوستیِ معمولی با جنس مخالف خیلی غریب بود. من خودم ترم یک دانشگاه بدون اغراق پنج بار عاشق شدم. اصلا تا قبل دانشگاه دختر ندیده بودم. هر دختری بهم سلام میکرد عاشقش میشدم.
آدم حسود واقعا ترسناکه
و مخرب و ترسناکتر از اون
آدم حسودیه که حسادتش رو با مهربونی کاور میکنه :)