یه بیمار اومد توی اتاق گفتم جانم عزیزم، مشکلتون چیه رو کرد به همراهش و گفت: "وااااا، رنگ و روی منو نمیبینه‌ها،‌ میپرسه مشکلتون چیه" من وااااقعا خستم دیگه ... واقعا نمیکشم ینی انتظار دارن نگاهشون کنم دارو بدم،‌ سوالم نپرسم

رستوران معروف رو که همه می‌تونن ببرنت، من یه جایی می‌برمت که هیچ سگی نبردت.

دوستم شماره دوس پسرشو بهم داده بود امتحانش کنم؛ بعد دیشب واسه پسره غذا پخته بود فرستاده بود خونش، پسره واسم عکس غذاعه رو فرستاده میگه میدونستی دستپختم خیلی خوبه؟ فک کنم دوس داشته باشی برات آشپزی کنم:)))))))))))

اين توانايی رو از كجا مياريد كه وقتی تقصير شماست، يه جوری همه چيو برميگردونيد كه تقصير ما بشه؟؟

واقعیت اینه که دانشگاه هر جای دنیا فقط به شما فرصت‌های یادگیری و منابع و مدرک معتبر می‌ده. بقیه‌ی چیزها رو خودت باید تلاش کنی به دست بیاری و از فرصت‌ها استفاده کنی. اینکه انتظار داشته باشی دانشگاه همه‌چیز بهت بده واقعا نتیجه‌ای جز ناامیدی نداره.

همه‌ی مردا یه بار تصمیم گرفتن یه زامیاد بخرن، ماشینایی که خلاف می‌کنن رو له کنن.

با مردی که میریم بیرون بعد از انتخاب غذام میگه اگه غذایی که انتخاب کردی بد بود انتخاب دومت چی بود؟ بعد اونو به عنوان غذای خودش سفارش میده صبر میکنه من غذامو یه قاشق بخورم اگه دوست نداشتم باهام غذاشو عوض میکنه🥹😌

‏یسری روزها که حالم خوب نیست میخوام به همه توضیح بدم که «دوست من، من امروز خوب نیستم سعی کن باهام حرف نزنی چون ممکنه یه چیزی بگم و ناراحتت کنم، دوستت دارم و مراقب خودت باش» اما چون این مکالمه خیلی طولانیه کوتاهش کردم و هر کی نزدیکم میشه پارس میکنم.

‏مامانم نمره های خواهرم رو میبینه میگه همین که بالای نصف رو گرفتی خوبه ولی اون موقع ها واسه من معدل زیر ۱۹/۵ «مطلقا افتضاح» تلقی میشد.

‏ادمها میان و میرن، اهنگهایی که برات فرستادن یا به یادشون گوش کردی می‌مونن

‏قیافه‌ش اینجوریه که I'm just a girl🎀✨