واقعیت اینه که دانشگاه هر جای دنیا فقط به شما فرصتهای یادگیری و منابع و مدرک معتبر میده. بقیهی چیزها رو خودت باید تلاش کنی به دست بیاری و از فرصتها استفاده کنی. اینکه انتظار داشته باشی دانشگاه همهچیز بهت بده واقعا نتیجهای جز ناامیدی نداره.
همهی مردا یه بار تصمیم گرفتن یه زامیاد بخرن، ماشینایی که خلاف میکنن رو له کنن.
با مردی که میریم بیرون بعد از انتخاب غذام میگه اگه غذایی که انتخاب کردی بد بود انتخاب دومت چی بود؟
بعد اونو به عنوان غذای خودش سفارش میده صبر میکنه من غذامو یه قاشق بخورم اگه دوست نداشتم باهام غذاشو عوض میکنه🥹😌
یسری روزها که حالم خوب نیست میخوام به همه توضیح بدم که «دوست من، من امروز خوب نیستم سعی کن باهام حرف نزنی چون ممکنه یه چیزی بگم و ناراحتت کنم، دوستت دارم و مراقب خودت باش» اما چون این مکالمه خیلی طولانیه کوتاهش کردم و هر کی نزدیکم میشه پارس میکنم.
مامانم نمره های خواهرم رو میبینه میگه همین که بالای نصف رو گرفتی خوبه ولی اون موقع ها واسه من معدل زیر ۱۹/۵ «مطلقا افتضاح» تلقی میشد.
وقتی از پشت با سرعت به تیگو ۸ نزدیک میشی، ماشین اتوماتیک شروع میکنه به فلاشر زدن. اونقدر این کارو کردم با یکیش که بدبخت کشید کنار وایستاد تا من دور شدم دوباره راه افتاد🤣
با دوچرخه از ایستگاه پریدم تو خیابون و یه موتوری گفت اووووووو، عین گاو میای دیگه، یه نگاهی بهش کردم و گفتم انضباط ۲۰، اخلاق ۰، مرد از خنده و یه معاشرتیام کردیم.
این بزرگی کردن و عدم خشونت و مهرورزیدن خیلی حال میده.
چه خوب که آدمای گندهی قوی هیکلی هستن تا بشه اینو تجربه کرد:)))