چیه این آدمیزاد که دو روز خونه باشی دیگه دوس نداری بری بیرون و دو روز بیرون باشی دیگه دوس نداری بری خونه
آقای مغازهدار معتقده:
اصلا فضای مجازی بدیش همینه؛ هر روز یه خبر بد حال آدم خراب میشه. قدیم مگه این چیزا نبود؟ بود، منتها خبر نداشتیم راحت بودیم.
توجه میفرمایید دوستان! « خبر نداشتیم، راحت بودیم
جوانیام کجاست مادر؟
کاش میشد در کمد رو باز کنی و بگی بیا این گوشه گذاشته بودیش
طرف رفته خواستگاری بعد از چند جلسه صحبت برگشته به دختر خانم گفته چون ۳۳ سالته برای فرزند آوری به مشکل میخوری، نمیخوام😐😐😐
یه آدم تا چه حد میتونه بیشعور باشه، تو که روز اول سن دختر خانم و متوجه شدی، دیگه مریضی ادامه میدی که بعدن این حرفو بهش بزنی و دلشو بشکنی بیشعور...
تو کافی شاپ به یه آقا و خانم چینی بغل دستم گفتم میشه حواستون به لپتاپم باشه تا بیام؟ برگشتم آقاهه پاشد بره دسشویی گف حواست به زنم باشه تا بیام:))))))
ایده برای اینکه نکته سنج بودن و هوش اجتماعی تون رو به رخ بکشید:
وقتی کسی خواست خاطرهای از کودکیش تعریف کنه، وقتی گفت «من وقتی بچه بودم ….» سریع حرفش رو قطع کنید و بگید «مگه الان بزرگ شدی؟».
مگس از کوچیکترین سوراخ وارد میشه
و وقتی تمام در و پنجره هارو براش باز کنی
نمیره بیرون
چیه این خبث طینت هوا سرد شد دیگه برید..
همه ادمها پر از دردهایی هستن که شاید هیچکس ندونه. خیلیها در شرایط فعلی روی لبه تیغ زندگی میکنن. مهربون بودن کمترین کاریه که میشه کرد یا حتی اگه این هم سخته، بیشعور و سنگدل نبودن و سکوت کردن بهتره تا شکستن ادمی که یه تلنگر تا فروپاشی فاصله داره، حتی تو مجازی.
خدا نکنه یه پسری احساس خوش صدابودن بکنه، یعنی واسه یه نقطه گذاشتن هم تایپ نمیکنه، وُیس میده میگه نقطه سرخط.