+ رفتیم خونه فامیل شیطونی نکنیا!
- چشم.
من در دوران بچگی تو خونه فامیل:
🤍●@Atomospher
یه نوع باهوشی خاصی میخواد که تو مواقع خاص بتونی خودت رو بزنی به خنگی. مهارتیه که همه باهوشها ندارن و واقعا لازمه که نیفتی تو مخمصه. اینکه بتونی وانمود کنی که خنگی، از مرحله پرتی، بیعرضهای و طرف مقابل رو قانع کنی چیزی نمیدونی
کل روز رو غیب میشه بعد شب میادش میگه چخبر چیکارا میکنی؟ هیچی. دارم علاقمو نسبت بهت از دست میدم. تو چیکار میکنی؟
بچهها منم یه موقعی این بیماری «با دلایل منطقی میشه نظر دیگران رو عوض کرد» رو داشتم. شفا گرفتم شکر خدا
چقدر غمانگیزه وقتی ببینی کسی تو خیابون داره گریه میکنه، اینطور نیست؟ چون گریه تو خیابون فروپاشی روح رو آشکار میکنه. وقتی مکان دیگه اهمیتی نداره.
من فکر میکردم خیلی سلیطهم ولی متوجه شدم من فقط تو مغزم سلیطه بازی درمیارم و در عمل خیلی منطقیم. حیف شد.
مازندرانی واقعا گویش جالبیه. تو کدوم گویشی در جهان عبارت «آره نه» نه تنها کنار هم معنی میده بلکه تو هر موقعیت کابرد متفاوت داره. واقعا زیبنده و کاربردی.