شاید بزرگسالی یعنی همین کنار آمدن با اینکه دیگر هیچ چیز
فوق العادهای وجود ندارد.
واقعا به افرادی که قشنگ میرقصن حسودیم میشه، مثلا من وقتی میرقصم انگار دارم مراسم جنگیری انجام میدم.
دانشگاه همیشه نزدیک امتحانای پایانترم دو هفته بهمون فرجه میده که درسارو جمع بندی کنیم و من توی اون دوهفته تفریحی نیست که نکنم 🤓
بهترین مزیت تنها زندگی کردن اینه که هیچ بهانهای نداری.
مقصر همه چی خودتی و هر اتفاقی بیافته باید بندازی گردن خودت.
امروز یکی اینجا نوشته بود:
سالگرد تروما جدی جدی واقعیه!
آره حتی اگه یادتم نیاد که اون تاریخ چی شدی!
اون روز بدنت ، ذهنت میگه بهت
من پوست کلفت شدم ولی در عین حال دل نازکم اگه حیوون بودم کروکودیل صورتی میشدم.