رها کردن سختتر از رها شدنه؛ کی میدونه آدم چی میکشه، تا خودشو قانع کنه و بزاره بره.
ببخشید عزیزم، من آدم خوبی نیستم. (خوب؟بنده محشر هستم،تاج سر هستم،گل دختر هستم،خاک بر سر بیلیاقتت کنن).
حقیقت این است که هیچکس نمیتواند ما را بیازارد مگر کسانیکه دوستشان داریم.
داره واقعا بهم ثابت میشه که زندگی در بزرگسالی، زندگی در حد فاصل یک رنج تا رنج بعدیه. هیچی پایدار نیست جز این که زندهم.
عکسی که دوستم بعد از هزاران عکسِ خوبی که ازش گرفتم، ازم میگیره:
🤍●@Atomospher