🎙اینجا آواژه صدای واژه‌های شما ✨خشتی در خرابه ✍مبهوت 🎙 سمیه سادات حسینی (دماوند) 🎛 امین اخگر با آواژه همراه باشید⬇️ @Avajeh404 کافه آواژه (گروه ادبی آواژه) https://eitaa.com/joinchat/2391999912C4e7a431676

راوی: امیرعباس شاهسواری هنوز یک شب نشده بود که از خیابان‌های ایران دور شده بودم و دلم تنگ شده بود، برای اینکه یک دستم به کالسکه باشد و دست دیگرم پرچم، برای دیدن آن شکوه اهتزاز پرچم اما وقتی ماشین نگه‌داشت تا نماز بخوانیم، چشمانم چیزی را دید که هرشب میدید. طبیعی بود اما غیر عادی، سهل بود و ممتنع مگر اینجا ایران است مگر اینها ایرانی هستند اینجا هارونیه است در کشور عراق اما چرا بچه‌هایش، وسط خیابان پرچم ایران می گردانند آسیدعلی‌آقا، رهبر شهید، قائد عزیز با خون خود چه کردی که همه جا به این پرچم افتخار می‌کنند عباس عبدی و آقایان رانت خوار، این‌ها را چه میگویی؟ اصلا توان دیدن این همه شکوه را دارید؟ که پرچمتان توسط بچه‌های کشور همسایه که ۸ سال با آن در جنگ بودیم برافراشته شود. توسط کودکی به اسم سند که ۴ سال بیشتر ندارد جریان روشنفکری و غربزده خیلی وقت است که خیلی از چیزها را ندیده و نمی‌بیند. از آنها توقع نداریم چون نابینا هستند و میدان را نمی بینند، تنها از پس نظریه‌ها و محفوظات می‌خواهند ببینند ولی قد آن تئوری‌ها خیلی کوتاه تر از سند ۴ ساله است. به قول مرتضی فرهادی جیرجیرک یا اژدهای میدان بلاخره پوست نظری می‌اندازد اما با پوست نظری نمی‌توان اژدها یا جیرجیرک واقعیت را به وجود آورد به خدا اگر این صحنه‌ها را همان آمریکا و آلمان و انگلیس داشتند برای آنها هزاران هزار صفحه تئوری تولید می کردند. فارغ از این صحب‌ها، از اینکه امشب هم در ایران بودم خوشحالم از اینکه فرداهای نزدیک هم همه جای دنیا ایران می‌شود، خوشحالم خوشحالم که شکوه این پرچم را میبینم #طریق‌الحسین #روایت‌اربعین