ورقی برای رابعه آورد .
و رابعه شروع کرد به نوشتنِ شعر برایِ
بکتاش .
زیرِ نامه هم نقاشیِ چهرهیِ خودشو
کشید.
آوان'
ورقی برای رابعه آورد . و رابعه شروع کرد به نوشتنِ شعر برایِ بکتاش . زیرِ نامه هم نقاشیِ چهرهیِ خودش
شعرِ رابعه به بکتاش :)
به نقلِ عطار ِنیشابوری*
بعد هم نامه رو داد به دایه تا ببره
برای ِبکتاش .
بلکه یکم حالِ رابعه بهتر بشه
و بکتاش بفهمه
که رابعه عاشق ماشقش شده .
بکتاش نامه رو باز کرد و شروع کرد به
خوندنِ شعر .
از شعر خیلی خوشش اومده بود .
وقتی به پایین ِنامه رسید نقاشیِ یه
یه دخترِ خوشگل رو دید .
رابعه انقدر زیبا بود که
بکتاش با دیدنِ همون نقاشی ِ چهرهیِ
رابعه ، یک دل نه صد دل عاشق ِ رابعه شد.
برید جیش کنید یه چیزی بخورید .
پتو و بالش بیارید بیاید .
سین کمه اعصابم خورد میشه انگار
دارم با خودم صحبت میکنم .
شعر رابعه انقدر صادقانه و پر از
احساساتِ واقعی و عمیق
بود که تو قلبِ بکتاش نفوذ کرد و
بکتاش علاقهمند شد به رابعه.
دایه این وسط شده بود مثل کفترای نامه
رسون .
هی نامهیِ رابعه رو میبرد میداد به بکتاش
بعدم جواب نامه رو میگرفت میاورد
برای رابعه