«خودزنی روایت رسمی» را در صفحه ۳ روزنامه نوبنیاد بخوانید: https://nobonyadonline.ir/newspapers/130 https://nobonyadonline.ir/notes/3432/%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B2%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%B3%D9%85%DB%8C

🔻خودزنیِ روایت رسمی! آزاده محمودیان ۱. یادتان هست، توئیتر (ایکس) تیک آبی صفحات مسئولین رسمی ایران را حذف می‌کرد؟ یعنی این فرصت را ایجاد می‌کرد تا مثلاً سازمان منافقین یا موساد یا ... به نام آن کارگزار رسمی ما، صفحه‌ای ساخته و سخن‌پراکنی کند. مسئله فقط جعل یک صفحه نبود؛ مسئله، جعلِ منبعِ پیام و ضربه‌زدن به مرجعیت روایت رسمی بود؛ یعنی مخاطب دیگر نداند کدام صدا، صدای واقعیِ مسئول و کدام صدا، صدای جعل‌شده دشمن است. ۲. در وسط نبرد شناختی، وقتی یک کج‌روایت به سوی ذهن مخاطبان شلیک بشود، تلفات خود را خواهد گرفت. این کوته‌فکری است که تصور بشود بعد از این شلیک، می‌توان با توضیح، این تلفات را جبران کرد. در روایت‌پردازی، ذهن مخاطب فقط با «اطلاع درست» کار نمی‌کند؛ زمانِ مواجهه، قاب‌بندی خبر، تکرار پیام و اعتبار منبع، در شکل‌گیری برداشت او نقش دارند. وقتی روایت نادرست زودتر و پرقدرت‌تر به ذهن نشست، اصلاح آن به این سادگی نیست. ۳. کوته‌فکری بزرگتر آنکه تصور بشود، صاحبان این سکوها، به حریم خصوصی کاربران خود، به‌ویژه کاربران ایرانی احترام خواهند گذاشت. تجربه مکرّر ما تأیید می‌کند که پلتفرم‌های آمریکایی‌صهیونی، از اساس برای چنین خدماتی به صاحبان خود خلق شده‌اند. پلتفرم فقط یک محل انتشار پیام نیست؛ صاحبِ پلتفرم، بر داده، الگوریتم، توزیع و میزان دیده‌شدن پیام‌ها نیز قدرت دارد. بنابراین، اعتماد به آن، صرفاً اعتماد به یک ابزار ارتباطی نیست؛ اعتماد به صاحبِ زیرساخت ارتباطی است. ۴. اینکه مرکزهای اصلی و رسمیِ اطلاع‌رسانی کشور، از این پیام‌رسان‌ها استفاده کنند، یعنی دشمنی که با ما در حال جنگ نظامی است، بتواند هر زمان، به هر شیوه‌ای که خواست، هر گزاره‌ای که منافع او را تأمین می‌کند، به خورد اذهان عمومی ایرانیان بدهد و آنان را آشفته یا ناامید یا تحریک کند. یعنی دروازه‌بانیِ بخشی از ارتباط رسمی کشور با افکار عمومی، عملاً در بستری انجام شود که قواعد دیده‌شدن، حذف‌شدن و برجسته‌شدن پیام را دیگری تعیین می‌کند؛ و این یعنی واگذاری بخشی از میدان روایت، پیش از آنکه حتی جنگ روایت‌ها آغاز شود. ۵. در عصر اطلاعات که میدان جنگ، دیگر فقط محتوای پیام نیست؛ بلکه زیرساختِ انتقالِ پیام است، به واقع کدام عقل سالم و مسئول خردمندی چنین بستری را برای فاجعه فراهم می‌کند؟! همان مسئولانی که به گزارۀ «دلیل؟ تجربه» در سیاست خارجی باور نداشتند و ندارند، در حکمرانی فضای مجازی هم فاقد چنین باوری هستند و چوب این بی‌باوری را به سخت‌ترین نحو ممکن، بر تن ایرانیان نواخته‌اند. جامعه ایران تجربه کرده است که فضای مجازی توان تولید اغتشاش و ایجاد تلفات گسترده دارد. @AzadeMahmoudian

🚩 چرخ‌دنده‌های یک کودتای جدید ۱. در حالی که جبهۀ نظامی هوشمندانه دفاعِ پیشروانه می‌کند، جبهۀ فرهنگی در حال تحمیل زمین‌لرزه است. ۲. نظام ارتباطی کشور دچار گسست شده و «ستون پنجم» در فضای فرهنگی و رسانه‌ها و دانشگاه جان گرفته است. ۳. حکمرانی فضای مجازی در کشور رسماً دچار مرگ شده است. ۴. دولت به جای مدیریت فضای مجازی، راه را برای نفوذ سکوهای دشمن باز کرده است. ۵. مدیریت اذهان عمومی، حالا از مرزها عبور کرده و در دست دشمن افتاده است. ۶. آشفتگی اقتصادی و فرهنگی، چرخ‌دنده‌های یک کودتای جدید را به حرکت درآورده است. ۷. اینستاگرام و تلگرام، ابزار اصلی برای جهت‌دهی به ذهن‌ها و روایت‌سازی‌های زهرآگین هستند. ۸. تجربه نشان می‌دهد ما در برابر طوفانِ کج‌روایت‌های دشمن، در فضای مجازی مقهور و منفعل هستیم؛ با این حال سکوهای سازماندهی کودتا در خاموشیِ خبری رفع انسداد شده‌اند. ۹. نهادهای فرهنگی و کارگزاران رسمی، با سکوت و انفعال خود، مسیر کودتا را هموار می‌کنند. ۱۰. تنها راه نجات، بیش‌فعالیِ حلقه‌های میانی و بازپس‌گیری مدیریت روایت‌هاست. باید خیابان، در عمل، وارد محاسبات سیاسی بشود. آزاده محمودیان #کودتا #جنگ‌نرم #حکمرانی‌فضای‌مجازی @AzadeMahmoudian

رفراندوم برای جنگیدن یا تسلیم شدن را همان تفکری پیشنهاد کرده که جای تدبیرش روی تن ایرانیان هنوز درد می‌کند... . 📌ادامه این یادداشت در خبرنامه دانشجویان ایران: https://iusnews.ir/fa/news-details/563890/0 @AzadeMahmoudian

📌برش‌هایی از یادداشت: جریان انقلابی، ابتدا باید تکلیف خود را با موضع قاطعِ سه امام انقلاب در نفی صریح مذاکره با آمریکا، مشخص کند. مواجهۀ کارساز با لیبرال‌ها مبتنی بر اقدام کنشی و پیش‌دستانه است. نباید در موقعیت واکنش قرار گرفت؛ یعنی به‌جای پاسخ به پیشنهادِ سخیف همه‌پرسی برای تسلیم، باید از جزئیات و ضوابط تحقّق خون‌خواهی سخن گفت. @AzadeMahmoudian

📌برش‌هایی از یادداشت: اعداد نظرسنجی‌های مراکز علمی نشان می‌دهد که اکنون، بخش عمدۀ جامعه، به مذاکره با آمریکا بدبین شده و راه نجات کشور را در مقاومت می‌بیند. اما جریان انقلاب در استفاده از این داده‌های علمی و عینی، اغلب ناتوان است‌. یک‌‌هزارم‌ این همراهیِ فراگیر و عمیق جامعه را اگر لیبرال‌ها داشتند، تا امروز چیزی از جمهوری اسلامی باقی نگذاشته بودند. @AzadeMahmoudian

... فقط ایمان عمیق انقلابی باعث دوام اجتماعات مؤمنانۀ شبانه شد. مؤمنان می‌دانند آنچه این شرایط هولناک را به ایران تحمیل کرده است، سیاست‌های غلط، اختلال‌های محاسباتی کارگزاران و عدم اجرای دقیق فرامین ولی‌فقیه بوده است... . 📌تولّد و بسط مقاومت مؤمنانه؛ فتح‌الفتوح در خیابان در نوبنیاد امروز بخوانید: https://nobonyadonline.ir/newspapers/135 @AzadeMahmoudian

📌برشی از یادداشت: محاسبات مؤمنانِ خیابان‌های ایران، جغرافیای آشنای زمان و مکان را درهم شکسته است؛ متفاوت است از تمام تاریخ و مرزها. در صیرورتی جهشی اکنون این مردم هستند که تعیین‌کنندۀ تمام ساحات سیاست‌ورزی شده‌اند. 📌اگر حضور در خیابان، در بحرانی‌ترین شرایط امنیتی، به میدانِ نیروهای مسلح، قدرت حرکت تا مرزهای بازدارندگی را بخشیده، اگر برای رهبر، امکان و بسط‌ِید برای ابراز آرای علی‌الاصولش را فراهم کرده، چرا نتواند نوک پیکان سیاست‌مداران را به سوی خط قرمز شدن توافق با دشمنان، بچرخاند. 📌اینکه رهبر انقلاب دوگانۀ مذاکره و صلح را باطل خوانده‌اند، نه چون نباید سخن از تقابل مذاکره با مقاومت گفت، بلکه چون مقاومت تنها راه پیش‌روی ایران است. یعنی مذاکره، پذیرفتنی است، اما تنها در شرایطی که دشمن دست‌برتر ایران را پذیرفته باشد و در تمام عرصه‌ها به کرنش و اطاعت افتاده باشد؛ نه چون چیزی بستاند تا چیزکی بدهد. 📌فهم این مهم باید فراگیر بشود و این جز با تکثیر خیابان و اجتماعات مؤمنانۀ میسّر نیست. مؤمنان خیابان نباید به این گعده‌های شبانه اکتفا کنند، اگرچه پرجمعیت و پرشور است. باید بنای خود را بر تکثیر این فهم و این حضور بگذارند؛ هم بر عده و هم بر عُده بیافزایند. و این امر ضروری تنها با تبیین ممکن است. باید هر فردِ خیابان به چندین نفر تکثیر گردد. عشق و ارادت به ایران و اسلام و ادراک از استقلال و عزّت را هدف بگیرد و از همسایه و همکار و خانواده، همراه و همدل، در این راه مقدّس بسازد‌. اگر بر دل اکثر ایرانیان، بعثت خیابانی وحی شده، چرا این اکثریت به تمامیّت مبدّل نگردد! 📌اکنون که پرده‌های تبلیغات و کج‌روایت‌های بیگانگان و خائنان دریده شده، ذهن‌ها و دل‌ها بیش از گذشته آمادۀ پذیرش حق شده‌اند. باید به‌جای انتظار برای وقوع کودتا در دل دانشگاه و خیابان، چلّه‌ای هم، اجتماعات مؤمنانه را در کف دانشگاه و خیابان و بازار، پرشورتر از پنج‌چلّۀ پیشین، گسترش داد. @AzadeMahmoudian

🔻هنر پاسخ در جنگ روایت‌ها از زبان مظلومیت تا منطق قدرت آزاده محمودیان ۱. درست همان‌طور که برخی جریان‌های انقلابی، میان خوشحالی و تردید معلق‌اند، از اینکه رئیس‌دولت در سازمان ملل سخنی شائبه‌دار نزده، عکس شهدا را سرِدست گرفته و از سربلندی و مقاومت ملت گفته، من مؤلفه‌های «نبرد شناختی» و «جنگ روایت‌ها» را در ذهن خود ورق می‌زنم. در نبرد روایت‌ها، انتخاب زبان متناسب با زبان حریف، یک اصل بنیادین است. یعنی وقتی رقیب، زبان به «تهدید و خشونت» گشوده، جایگاه تو بیانِ «کرامت و مظلومیت» نیست؛ اگر او بازیِ دوگانهٔ «توافق یا نابودی» را پیش می‌کشد، تو نباید از آمادگی برای توافق بگویی؛ به‌خصوص وقتی این دشمن، پیشینه‌ای از خشونت و بدعهدی در توافق‌ها دارد. ۲. برخی از این تدابیر، حتی نیازمند دانش تخصصی روایت‌پردازی نیست و منطق و تجربه، برای اتخاذ آن‌ها کفایت می‌کند. به زبان ساده، در جنگ شناختی، اگر حریف از نابودی تو سخن می‌گوید، تو باید از سلاح جدیدی بگویی که او را به آتش خواهد کشید. وقتی او از پایان قصه تو و اتحاد با همسایگانت دم می‌زند، تو باید از نابودی دارایی‌های در دسترس او بگویی؛ باید همکاران منطقه‌ای‌اش را از فلج شدن تمام امکان‌هایشان بترسانی تا جرئت ورود به چرخه درگیری را نکنند و در محاسبات خود، تنها گذاشتن حریف را اولویت ببخشند. پس اگر او روایت «حمله» را برگزیده، تو باید «حمله‌ای بُرنده‌تر و گزنده‌تر» را انتخاب کنی. اگر زبان روایت تو با روایت حریف ناهم‌خوان باشد، این پیام در جایگاهِ کاهش آمادگی برای «مقابله‌به‌مثل» قرار می‌گیرد و این یعنی تهدید او اثر کرده است. ۳. مواضع دبیر جدید شورای‌عالی امنیت ملی نشان داد که او این اصول حیاتی را به‌خوبی می‌شناسد. او در این مدت کوتاه، ثابت کرده است که به‌واقع فرماندهٔ روایت‌پردازی است. در شرایطی که دولتمردان در سازمان ملل روایت «مظلومیت» را مخابره می‌کنند، و در حرکتی پرخسارت، در سالن سخنرانی، شنوای سخنان سراسر تهدید و تحقیر دشمن علیه ملت می‌نشینند، او با زیرکی و وقت‌شناسی، روایت «قدرت» را می‌سازد و «دست برتر نظامی» را با نسخه‌های آمادهٔ آفندی و پدافندی به رخ می‌کشد. البته، توان او، که در واقع زبان فصیح رهبر معظم انقلاب است، در خلق «روایت قدرت» است، نه لزوماً خلق «روایت اقتدار». چرا که اقتدار، نیازمند وحدت رویه در تمام راویان یک جبهه است. ۴. تناقض روایت‌ها در یک جبهه، اقتدار بین‌المللی را تخریب و اعتماد داخلی را کاهش می‌دهد. اگر میدان و خیابان راوی «مقاومت» باشند و دولتمردان، راوی «عطش توافق»، هم اقتدار ایران در جهان فروکاسته می‌شود و هم اعتماد عمومی مردم به تصمیمات سیاسی مخدوش می‌گردد؛ و این دو در کنار هم، مسیری نزولی برای اقتدار به‌دست‌آمدهٔ کشور ترسیم می‌کنند. @AzadeMahmoudian