رابطه ای قشنگه که حرف زدناتون مثل دوتا دوست صمیمی، عشقتون مثل لیلی و مجنون، حمایتتون از هم مثل خواهر و برادر و دیوونه بازیاتون مثل دوتا بچه باشه
معنی عشق این نیست که دو نفر از دست هم دلخور یا عصبانی نشن. بلکه اینه که وقتی دلخور و عصبانی شدن هم بخوان که همون حوالی هم باشن، و وقتی عصبانیت خوابید دست همو بگیرن و از نو حرف بزنن.
یه چیز مسخره ای که زیاد میشنوم اینه که دخترا پایه نیستن، کارای یهویی نمیکنن، مسافرت یهویی نمیان؛ اینا انگار با پدیده ای به نام خانواده ی ایرانی آشنا نیستن!
لطفا اینو قشنگ بخون:
زنها اگه در یک رابطه حالشون خوب باشه، خوشگلتر از سابق میشن ولی اگه حالشون خوب نباشه اون خوشگلی و شادابیِ سابق رو از دست میدن. اگه خوشگلی و شادابی نداشت ولی میگفت حالش خوبه، یعنی داره تظاهر میکنه...
"حس می کنم تعادل احساساتم ازبین رفته؛ یا انقد بی حس و ریلکسم که چیزی نمیتونه عصبی و ناراحتم کنه یا انقد حساسم که کوچیکترین چیز عصبیم میکنه."