« آدمی را قناعت برای دولتمندی و خوش خلقی برای فراوانی نعمتها كافی است. و سؤال شد از كلام خداوند " فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً " فرمودند: آن زندگی با قناعت است.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۲۹

« با آن كس كه روزی به او روی آورده شراكت كنيد، كه او توانگری را سزاوارتر و روی آمدن روزگار خوش را شايسته تر است.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۳۰

« در تفسير آيه ۹۰ سوره نحل (خدا به عدل و احسان فرمان می دهد) فرمود: عدل، همان انصاف است و احسان، همان بخشش» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۳۱

« آن كس كه با دست كوتاه ببخشد، از دستی بلند پاداش گيرد. (معنی سخن اين است كه آنچه انسان از اموال خود در راه خير و نيكی انفاق می كند، هر چند كم باشد، خداوند پاداش او را بسيار می دهد و منظور از (دو دست) در اينجا دو نعمت است، كه امام (علیه السلام) بين نعمت پروردگار و نعمت از ناحيه انسان را با كوتاهی و بلندی فرق گذاشته است كه نعمت و بخشش از ناحيه بنده را كوتاه و از ناحيه خداوند را بلند قرار داده است، بدان جهت كه نعمت خدا هميشگی و چند برابر نعمت مخلوق است، چرا كه نعمت خداوند اصل و اساس تمام نعمتها است، بنابراين تمام نعمتها به نعمتهای خدا باز می گردد و از آن سرچشمه می گيرد) » امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۳۲

«أعیش هنا ، بعید عن كربلاء بین أشیاء محطمة، قلبي واحد مِن بینها ...»

-

-

‌ صنمـا، مـحـو تماشـای تو زیـبارویان چاک دادند گریبان همه هوهو گویان ‌

🎞 در راه از تنهایی نترس

••• ختم گویای نهج البلاغه بخش حکمت ها🌱 حکمت ۲۳۳ تا ۲۴۳ ••• https://eitaa.com/abotorabalhasan

«به فرزندش امام مجتبی (علیه السلام ) فرمود: كسی را به پيكار دعوت نكن، اما اگر تو را به نبرد خواندند بپذير، زيرا آغازگر پيكار تجاوزكار و تجاوزكار شكست خورده است.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۳۳

«برخی از نيكوترين خلق و خوی زنان، زشت ترين اخلاق مردان است، مانند، تكبر ،ترس، بخل، هرگاه زنی متكبر باشد، بيگانه را به حريم خود راه ندهد، و اگر بخيل باشد اموال خود و شوهرش را حفظ می کند، و چون ترسان باشد از هر چيزی كه به آبروی او زيان رساند فاصله می گيرد.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۳۴