« خدا را در هر نعمتی حقی است، هر كس آن را بپردازد فزونی يابد و آن كس كه نپردازد و كوتاهی كند در خطر نابودی قرار گيرد.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۴۴

« هنگامی كه توانایی فزونی يابد، شهوت كاستی گيرد.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۴۵

« از گريختن نعمتها بپرهيزيد زيرا هر گريخته ای باز نمی گردد.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۴۶

« بخشش بيش از خويشاوندی محبّت آورد.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۴۷

« چون كسی به تو گمان نيك برد، خوش بينی او را تصديق كن.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۴۸

« بهترين كارها آن است كه با ناخشنودی در انجام آن بكوشی.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۴۹

« خدا را از سست شدن اراده های قوی، گشوده شدن گره های دشوار و درهم شكسته شدن تصميم ها شناختم. » امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۵۰

« تلخكامیِ دنيا، شيرينی آخرت و شيرينیِ دنيای حرام، تلخی آخرت است.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۵۱

«خدا «ايمان» را برای پاكسازی دل از شرك، و «نماز» را برای پاك بودن از كبر و خودپسندی و «زكات» را عامل فزونی روزی و «روزه» را برای آزمودن اخلاص بندگان و «حج» را برای نزديكی و همبستگی مسلمانان و «جهاد» را برای عزت اسلام و « امر به معروف» را برای اصلاح توده های ناآگاه و «نهی از منكر» را برای بازداشتن بيخردان از زشتی ها، «صله رحم» را برای فراوانی خويشاوندان و «قصاص» را برای پاسداری از خونها و اجرای «حدود» را برای بزرگداشت محرمات الهی و «ترك ميگساری» را برای سلامت عقل و دوری از «دزدی» را برای تحقق عفت و «ترك‌زنا» را برای سلامت نسل آدمی و «ترك‌لواط» را برای فزونی فرزندان و «گواهی دادن» را برای به دست آوردن حقوق انكارشده و «ترك‌دروغ» را برای حرمت نگهداشتن راستی و «سلام كردن» را برای امنيت از ترسها و «امامت» را برای سازمان يافتن امور امّت و «فرمانبرداری از امام» را برای بزرگداشت مقام رهبری واجب كرد.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۵۲

. آرزوی دیدن جنت نکردم هیچ‌وقت من خوشم با دیدن ریگ بیابان نجف

از تمام حوادث و ماجراهایی که بر شما می‌گذرد کاملاً مطلع هستیم و هیچ چیزی از اخبار شما بر ما پوشیده نیست. از خطاها و گناهانی که بندگان صالح خداوند از آنها دوری می‌کردند ولی اکثر شما مرتکب شدید باخبریم. از عهدشکنی‎ها و پشت‌ سر گذاشتن عهد و پیمان‎ها با اطلاعیم(که همین عوامل موجب بدبختی و دوری شما از حریم ولایت شده است). گویی اینها از لغزش‎های خود خبر ندارند، با همه گناهان، ما هرگز امور شما را مهمل نگذاشته، شما را فراموش نمی‌کنیم و اگر عنایات و توجهات ما نبود، مصائب و حوادث زندگی شما را در بر می‌گرفت و دشمنان شما را از بین می‌بردند. - برشی از اولین نامه امام زمان عجل الله فرجه به شیخ مفید

-