کی میدونه ! شاید توهم دلت تنگ شده واسم . . امام‌حسین‌ِگریه‌های‌شبانه .

:)

آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست هر کجا هست خدايا به سلامت دارش . .

_

_یکسال گذشت‌..

و از خون این شهدا، ایرانم ، تنومندتر شد .

یعنی تموم این یه سال شما پشت موشک هایی که به قلب اسرائیل زدیم نبودید :) ؟

داغت نمیشه باورم . . . ای رهبرم :)

دیدی چی شد ؟! همه خوبان رفتند .‌.

_

این شبایی که در کف خیابان سر میشه شبی نشد که قسمت هایی از بیابان گرد تو سرم پلی نشه . . شاید این بار بشه اینجوری بگیم : اگر در به در کوچه و خیابانم‌ کنی عشق است ! اگر زخمی صد طعنه و تُهمَتم کنند عشق است :) عِب نداره آقا جان .. خیابان‌گردمان کردی .. اما لحظه ای پشیمان نیستیم :))

جزئیات مراسم تشییع رهبر. این چه تیتر مهیبی است؟ تو را کدامین شانه یارای بر دوش گرفتن دارد؟ تو را کدامین دست‌ها توان حمل دارند؟ تو بر پنجه‌های کدام جماعت می‌توانی رفت؟ تو عادت نداشتی عزیزدلم؛ تو عادت نداشتی بار روی شانه‌های کسی باشی. تو با آن دست مجروحت، با آن سن‌وسال بالایت، روی پای خودت بودی. خوش نداشتی کسی زیر شانه‌هایت را بگیرد. حالا تو را چگونه بر سر دست‌ها ببریم. تابوت تو را… آه چه کلمه غریبی، تابوت تو را ما توان حمل کردن نداریم. تو پیکر سالم و تمامی نداری؛ سبک‌بال و سبک‌باری؛ ما ولی قرار گذاشته‌ایم که میلیون‌ها میلیون شویم بلکه همگی از پس حمل تو بر شانه‌های نحیف‌مان برآییم. ما حاملان تمام عزت و شکوه ایران بر دوش‌های خویش‌ایم. ما حاملان تمام وقار و ابهت شیعی، تمام حماسه و غرور ایرانی هستیم. ما حاملان همه مهربانی‌ها و صبوری‌های تو ایم. به ما حق بده که زیر این بار سنگین شانه‌هامان بلرزد. خدا را شکر که کفن می‌شوی. که بر دوش امتت تشییع می‌شوی. که خانواده‌ات را کسی اذیت نمی‌کند. اهل روضه بودی می‌دانی چه می‌گویم عزیزم. دعایمان کن. همین. _مهدی مولایی