_

خدا صبرمان دهد از آن صبرها که آقای شهیدمان میگفت از آنها که معنی‌شان برخاستن است !

بیست‌‌وچند سالگی من برای رفتن‌ تو زود بود. سی‌وچند سالگی‌ دوستانم برای بی‌تو شدن زود بود. من حالا حسودی می‌کنم به آن‌ها که پنجاه و شصت‌ سال از عمرشان را در عصر تو گذارنده‌اند. برای آن‌ها که موی سپید توی سرشان دارند. ما سنی نداریم برای دیدن تابوت تو. ما سنی نداریم برای قدم زدن پشت سر تابوت سنگین تو. ما برای گریه بر پیکر چاک‌چاکت زیادی بچه‌ایم. شانه‌های ما برای حمل پیکرت هنوز نحیف است. ما آنقدر جوانیم که دنیای پیش از تو را هیچ‌گاه ندیده‌ایم. تا دنیا بوده، تو همیشه بوده‌ای. ما همانیم که ما را «بچه‌های عزیز من» خطاب می‌کردی.‌ تازه‌تازه خوب و بد را فهمیده‌ بودیم. تازه داشتیم می‌فهمیدیم که چه گران‌نعمتی بر سرمان است.‌ افتاده بودیم جلو و سنگت را پیش همه به سینه می‌زدیم. حرص می‌خوردیم از توهین‌ها به تو؛ می‌نوشتیم، بحث می‌کردیم، دعوا می‌کردیم. در دنیای عیش‌ونوش‌ها و بی‌وطنی‌ها، ما آدم تو بودیم. ناگهان صبح یک روز سیاه زمستانی تصمیم گرفتی که بروی. حالا ما یتیمانی جوانیم خیره بر تابوت تو. در فکر اینکه سال‌های بی‌تو را چگونه باید زیست. ما زندگی در دنیای بدون تو را بلد نیستیم. نباید می‌رفتی عزیزم.. _مهدی مولایی

من خود به‌چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود . .

اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرا :)

چشم آقا جان ، فردا همه باهم می‌خونیم . .

_

یه گوشه نشستم .. رفت و آمدای مردمو نگاه میکنم ، هنوزم قلبم باور نمیکنه چیزایی که چشمام دیده ؛ من برای تو نماز خوندم ! میدونی آخه قرار بود یه روز پشت سرت نماز بخونم .. نه این که بر پیکرت بخونم اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرا :) نمیدونم .. شاید کم کم تازه همه بعد نماز دارن باور میکنن چه شده ! پاهام کم رمق شده ، هرجا رو نگاه میکنم عکساتو می‌بینم و دوباره همه چیز از سحر ۱۰ اسفند تو ذهنم تکرار میشه ، کنار همشون نوشته : باید برخاست ! زیر لب تکرار میکنم : باید برخاست ، باید برخواست‌ ! تو رفتی که ما بلند شیم ، تو رفتی که ما بیدار شیم ، منی که رفتن تو رو با چشمام دیدم نباید آدم سابق باشم ! باید بجنبم ، نکنه یه وقت جابمونم.. باید بدوم مثل همه سال هایی که شما دویدی .. حالا نوبت منه ! حالا نوبت مائه ! ما فهمیدیم تنها راه رسیدن به صاحبمون و دیدن دوبارتون ، باید برخاسته ! ما هنوز هستیما آقا جان ! همون دهه هشتادی هایی که گفتید اینا انقلابو به نتیجه میرسونن :)) خیالت راحت باشه ، آرام بخواب آ سید علی آقا ، آرام بخواب . .

قربون اون دست جانبازت عزیزم :))

که فرمود : هجران و دوری ؛ مجازات عشق است .. ! - اسدالله ِنجف ؛

غنچه پر پرشده من . . چقدر حیف بودی تو مادر :)