پس از فتح بابل توسط کوروش، به رسم سنت بابلیان که برای هر پادشاه، وقایع اتفاقیه را روی استوانه گِلی حک می‌کردند، این گِل‌نوشته «استوانه کوروش» نه به زبان هخامنشیان (خط میخی)، بلکه به زبان اَکّدی (زبان مردم بابل) نوشته شد. در ترجمه‌های معتبر متن استوانه از زبان اَکّدی به زبان‌های فارسی، آلمانی و انگلیسی، موارد نادرستی نظیر «نسخ برده‌داری»، «آزادی ادیان» و «آزادی بیان و انتقاد از حاکم» وجود ندارد. در آن گِل‌نوشته، نه تنها نام اهورامزدا نیست، بلکه کورش از بت‌هایی به نام «مردوک» و «بعل» و «نبو» ستایش نموده و حتی اشاره به پرستش آنها کرده‌ است و اینکه مردم در هنگام آوردن باج و خراج، پای او را می‌بوسیدند. برخلاف تصور، در منشور کورش اشاره‌ای به یهودیان (یا قومی دیگر) نشده‌ است. با بدگویی از نَبونَعید، پادشاه شکست‌خورده‌ی بابل شروع می‌شود، به ستایش مردوک، خدای بابلیان، می‌پردازد و با شرح تبار کورش و عظمت او ادامه می‌یابد. #هایده_ترابی (متخصص تمدن هاى كهن بين النهرين و ايران) #کوروش https://eitaa.com/Barlabeietarikh

پی‌نوشت ۱: متن استوانه عمدتاً درباره این موضوعات است: ۱. معرفی کوروش و مشروعیت پادشاهی او؛ ۲. انتقاد از پادشاه پیشین بابل؛ ۳. فتح بابل؛ ۴. بازسازی معابد؛ ۵. بازگرداندن تندیس خدایان به شهرهایشان؛ ۶. بازگرداندن برخی گروه‌های تبعیدی به سرزمین‌هایشان؛ ۷. دعا برای دوام حکومت کوروش. پی‌نوشت ۲: چقدر این استوانه‌ی کوروش را به نام اولین منشور حقوق بشر در پاچه‌ی ملت کردند و در راستای سیاستِ استحمارِ پهلوی اول و دوم، آب به آسیاب برخی سلطنت‌پرستانِ دوستدارِ تحقیر ریختند. از جمله همین رئیس جمهور اسبق ما، جناب احمدی‌نژاد که به خاطر روحیه‌ی احساسی‌اش، در طول دوران ریاستش و بعد از آن، دائما بین افراط و تفریط در رفت و آمد بود! https://eitaa.com/Barlabeietarikh

📍هم تحلیل را دوباره ببینید و هم این کلیپ را #آمریکا #متفرقه https://eitaa.com/Barlabeietarikh

خداوند ان‌شاءالله خودش نظر مرحمت را از بندگان پست‌فطرت دریغ نکند ان‌شاءالله. آنچه هست التفات خداست. او که برگشت، زنجیرها بگسلد: چو آید به مویی توانش کشید چو برگشت زنجیرها بگسلد خدای مهربان ان‌شاءالله از بنده برنگردد، و الا ماها چه هستیم خلاصه. ۱۸ ذی‌الحجه ۱۲۸۹ #ناصرالدین‌_شاه #قاجار https://eitaa.com/Barlabeietarikh

خورش‌شیش‌انداز یک غذای گیلانی است که با ترکیبی از بادمجان، رب انار، گردو و پیاز تهیه می‌شود و طعمی ملس و دل‌نشین دارد. این غذا از نظر ساختار شبیه فسنجان است، با این تفاوت که به‌جای گوشت، بادمجان در آن به‌کار می‌رود. [سکانسی از سریال محبوبم «در چشم باد»] #متفرقه https://eitaa.com/Barlabeietarikh

در چشم باد :))) #متفرقه https://eitaa.com/Barlabeietarikh

📸 تصویری از زنبورکچی‌ها در دوره ی قاجار در حال آماده‌سازی توپ‌های دستی‌شان زنبورک یا زنبوره گونه‌ای توپ سرپر کوچک و دستی بود. در میدان جنگ آن را معمولاً بر پشت چهارپایان و اغلب شتر حمل می‌کردند. این سلاح برای اولین بار در دوره‌ی صفویه در ایران ساخته و وارد ارتش شد و تا پایان سلطنت رضا شاه پهلوی از جنگ‌افزارهای رایج بود. نادرشاه نیز با استفاده از این سلاح، فتوحات بسیاری را به نفع خود رقم زد؛ از جمله در هند. این سلاح در امپراتوری عثمانی نیز به‌کار می‌رفت و ارتش امپراتوری بریتانیا در مستعمرات خود مانند هند و مصر از آن استفاده می‌برد. به کسی که زنبورک را بکار می‌برد «زنبورک‌چی» می‌گفتند. #زنبورک #صفویه https://eitaa.com/Barlabeietarikh

بعد از ظهرها در هوای گرم تابستان غالبا دکاندارها در دکان های خود روی زمین دراز می کشند و به خواب می روند. کنار آنها ظرف های مملو از آب و یخ و یا دوغ وجود دارد. بعضی از دکان ها هم در این ساعت از روز یک توری نخی جلو دکان خود آویزان می کنند و این علامت آن است که کسی در دکان نیست و در حقیقت او اجناس دکان خود را به انصاف مشتری ها واگذار کرده است. سفرنامه هینریش بروگش در ایران (خاورشناس آلمانی قرن نوزدهم) #هینریش_بروگش #قاجار https://eitaa.com/Barlabeietarikh

صبح شرفیاب شدم. به عرض رساندم که علیاحضرت شهبانو امر می‌فرمایند صدهزار دلار دیگر هم از طرف بانک عمران به پادشاه آلبانی قرض داده شود. با آنکه تا کنون چهارصد هزار دلار قرض گرفته است. فرمودند چه باید کرد. بدهید! ۱۶ اسفند ۱۳۵۴ #اسدالله_علم #پهلوی https://eitaa.com/Barlabeietarikh

📍چرا مغول‌ها به همان سرعتی که جهان را فتح کردند، از تاریخ محو شدند؟ پاسخ این سوال را به صورت بهتر و کامل‌تر، می‌توان در کتب مفصل تاریخی یافت اما در اینجا میخواهیم پاسخی خلاصه دهیم. ارتش مغول یک ماشین جنگی فوق‌متحرک بود. هر جنگجو معمولاً ۳ تا ۵ اسب در اختیار داشت و به همین دلیل می‌توانست بدون فرسوده کردن اسب‌هایش، روزانه تا ۱۲۰ کیلومتر حرکت کند. کمان مرکب مغولی که از چوب، شاخ و تاندون ساخته می‌شد، برد و قدرتی بیشتر از بسیاری از کمان‌های رایج آن عصر داشت و امکان تیراندازی دقیق در حال تاخت را فراهم می‌کرد. چنگیزخان نیز ارتش را با نظام ده‌دهی (واحدهای ۱۰، ۱۰۰، ۱۰۰۰ و ۱۰هزار نفره) سازمان داد؛ ساختاری که فرماندهی سریع، انعطاف‌پذیری بالا و اجرای مانورهای پیچیده‌ای همچون عقب‌نشینی ساختگی را ممکن می‌ساخت. مغول‌ها پیش از هر لشکرکشی، با استفاده از شبکه‌ای گسترده از جاسوسان و دیده‌بانان، مسیرها، منابع آب، وضعیت استحکامات و نقاط ضعف دشمن را شناسایی می‌کردند و با ایجاد رعب و وحشت، بسیاری از شهرها را پیش از آغاز نبرد به تسلیم وادار می‌کردند. با این حال، همین امپراتوری عظیم نتوانست انسجام اولیه خود را حفظ کند. پس از مرگ چنگیزخان، به سنت قبایل مغول، سرزمین‌های فتح‌شده میان وارثان تقسیم شد و خانات مستقلی چون یوآن در چین، ایلخانان در ایران و اردوی زرین در استپ‌های روسیه پدید آمدند. این تجزیه سیاسی، هماهنگی نظامی و وحدت راهبردی امپراتوری را از میان برد. (ادامه👇) https://eitaa.com/Barlabeietarikh

عامل مهم دیگر، ضعف مغولان در تولید و حفظ یک فرهنگ متمایز بود. بسیاری از امپراتوری‌های بزرگ تاریخ مانند مسلمانان، رومیان و ایرانیان، علاوه بر قدرت نظامی، از پشتوانه‌ای فرهنگی و تمدنی برخوردار بودند که ملت‌های مغلوب را جذب می‌کرد؛ اما مغولان بیش از آنکه حامل یک تمدن شهری و فرهنگی نیرومند باشند، فاتحان نظامیِ برخاسته از دشت‌های آسیای مرکزی بودند. از همین رو، در بسیاری از مناطق فتح‌شده نه فرهنگ مغولی بر جوامع مغلوب غلبه کرد، بلکه خود مغولان در فرهنگ‌های کهن‌تر و ریشه‌دارتر حل شدند. در ایران، ایلخانان به تدریج اسلام آوردند، زبان و فرهنگ ایرانی را پذیرفتند و حتی حامی هنر و دانش ایرانی شدند. در چین نیز دودمان یوآن به شدت تحت تأثیر سنت‌های اداری و فرهنگی چینی قرار گرفت. این روند نشان می‌دهد که مغولان در مقایسه با تمدن‌هایی چون اسلام، ایران، چین یا روم، توانایی کمتری در حفظ هویت فرهنگی مستقل خود در سرزمین‌های فتح‌شده داشتند و معمولاً در برابر فرهنگ‌های پیشرفته‌تر جذب می‌شدند. البته این به معنای ناپدید شدن کامل میراث مغول نیست. بعضی از ساختارهای فرهنگی مغول‌ها و حتی عناوین حکومتی برخاسته از سنت استپی و مغولی تا قرن‌ها پس از فروپاشی امپراتوری چنگیز باقی ماند. خاندان‌های متعددی در جهان اسلام و آسیای مرکزی برای کسب اعتبار، خود را به چنگیزخان یا سنت‌های مغولی منتسب می‌کردند. حتی در امپراتوری عثمانی، هرچند هویت اصلی حکومت ترکی-اسلامی بود، برخی سنت‌های سیاسی و تشریفاتیِ به‌جا مانده از جهان استپی و مغولی همچنان دیده می‌شد. در ایران نیز سلسله قاجار که ریشه‌ای ترکمانی داشت، علاقه خاصی به عناوین برگرفته از سنت‌های مغولی و ترک-مغولی نشان می‌داد. برای نمونه، فتحعلی‌شاه قاجار از لقب «خاقان» که در سنت سیاسی ترکان و مغولان عنوان فرمانروای بزرگ به شمار می‌رفت، بسیار استفاده می‌کرد و این عنوان در مکاتبات و متون عصر قاجار جایگاه ویژه‌ای داشت. (در خاطرات ناصرالدین شاه هم می‌توان کاربرد این واژه را دید) در کنار این تحولات سیاسی و فرهنگی، پیشرفت فناوری نظامی نیز جایگاه مغولان را تضعیف کرد. گسترش باروت، ظهور توپخانه و شکل‌گیری ارتش‌های دائمی و مجهز به سلاح گرم، مزیت اصلی مغولان یعنی سواره‌نظام سبک و فوق‌متحرک را کم‌رنگ ساخت. در نتیجه، امپراتوری‌ای که در مدت کوتاهی با سرعتی خیره‌کننده از کره تا اروپای شرقی گسترش یافته بود، به تدریج در برابر دگرگونی‌های سیاسی، فرهنگی و فناوری، انسجام و برتری خود را از دست داد و فروپاشید؛ هرچند اثرات آن تا سده‌ها در ساختار دولت‌ها، سنت‌های حکمرانی و فرهنگ سیاسی بخش بزرگی از آسیا باقی ماند. #مغول #چنگیزخان https://eitaa.com/Barlabeietarikh