همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی همه خوشدل اینکه مطرب بزند به تار، چنگی من از آن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی بشکست اگر دل من، به فدای چشم مستت سر خُمّ می سلامت، شکند اگر سبوئی بنموده تیره روزم، ستم سیاه چشمی بنموده مو سپیدم، صنم سپید رویی همه موسم تفرج، به چمن روند و صحرا تو قدم به چشم من نِه، بنشین کنار جویی فصیح الزمان شیرازی

💔💔

آن به که نظر باشد و گفتار نباشد تا مدّعی اَندر پس دیوار نباشد مِی خواهم و معشوق و زمینی و زمانی کو باشد و من باشم و اغیار نباشد سعدی شیرازی

نه بسته‌ام به کس دل نه بسته کس به من دل چو تخته‌پاره بر موج رها رها رها من 😢

دروصف این روزامون، همین چندجمله کافیه: گویی مقدرشده بودکه اینگونه زندگی کنیم درمیان همه چیزبلاتکلیف بمانیم... آنچه پیش می آیدرا دوست نداریم و هرآنچه مادوست داریم، پیش نمی آید...! "مبارزخسته"

تو مهم بود بمانی که نماندی رفتی جان که باید برود سفت به من چسبیده! بیان

کاش معشوق ز عاشق طلب جان می‌کرد تا که هر بی سر و پایی نشود یار کسی بیان

دلم شکستی و جانم هنوز چشم به راهت شبی سیاهم و در آرزوی طلعت ماهت در انتظار تو چشمم سپید گشت و غمی نیست اگر قبول تو افتاد فدای چشم سیاهت استاد شهریار

بغض استاد شهریار ترکید.. 😔

ای نوش لب که بوسه به ما کرده ای حرام گر خون ما چو باده بنوشی، حلال تو..! رهی معیری