بین تمام رنگهایی که دوست دارم، آبی رنگ منه. رنگ روحم، رنگ لحظات خوشی که داشتم و شاید رنگ غمهایی که یادم نمیرن. برای همینه که عاشق آسمونم؛ انگار یه تیکه از وجودم توی آسمون جا مونده.
اون بخش از من که داره از آدما فاصله میگیره و حوصلهی هیچکس و نداره، دیگه داره خیلی بزرگ میشه.
ولی تو هیچوقت اینو نفهمیدی من با همه اخلاقای مزخرفم سعی میکردم واسه تو بهترین باشم.
دلم یه دیت باکیفیت میخواد، از اونا که فرداش موقع کار کردن هی یادم بیفته و تمرکز نداشته باشم.