خونه تنهام‌. به مامانم زنگ بزنم باهم عزا بگیریم؟

"الو سلام مامان، خوبم مرسی. چیزه سوخت، نه غذا نه. موهام."

کنسله. سکته می‌کنه از ترس.

حق دارید لف بدید بچها. من آدمِ ناجالبی‌ام.

با موهایِ وزوزی‌ای که الان دارم بیشترتر هم حق دارید*

هلپ.

(نشست گوشۀ لابی*) + می‌دونستی اصلا مهربون نیستی آبجی؟ (یه خانومه از آسانسور میاد بیرون*) - چیکار کردم مگه؟ بلندشو زشتهه. + خجالت نمی‌کشی آبجی؟ وقتی بچهایِ جنوبی تو گرما دارن آبپز می‌شن، چراغ اتاقو روشن می‌کنی؟ (یه آقاهه با بچه‌ش میان تو*) - خب کار داشتم تو اتاق‌ق‌ق. بلندشو جونِ من آبرومون نیومده رفت. (قیافۀ طلبکارشو حفظ می‌کنه*) + نمی‌خوام. - بلندشو بریممم. ببخشید حواسم هست دفعۀ بعد. اصن بستنی می‌خرم واسه‌ت. بلندشو. (خرذوق بلند می‌شه و همینطوری که از در بیرون می‌ریم و من نگاهِ شرمنده‌‌ای به لابی‌من می‌ندازم، بپربپر می‌کنه و بلند بلند می‌خونه*) + اگه به عشقق ایننن وطن جون می‌دی بی‌بهونههه. اگه می‌خوای کمک کنی به وطنت مردونههه ...

اینجا هم به رسمِ چنلِ خدابیامورزِ قبلی: مکالمۀ روززز.

کامروا باشید تا سحرخیز شوید.

چیزی نیست، فقط بجایِ این که بکپم، ترجیح دادم سه جلد کتاب بخونم و یه فصل از سریالم ُببینم. من خیلی‌ام نرمالم.🙏🏻

*